Ζήσε τον μύθο?

Ξεφυλλίζοντας ένα τεύχος του BusinessWeek έπεσα στην ακόλουθη διαφήμιση:

Ireland, knowledge is in our nature

Όσο εμείς διαφημίζουμε τον μύθο που θα ζήσει ο τουρίστας στην Ελλάδα, άλλα κράτη διαφημίζουν το ευνοϊκό επιχειρηματικό κλίμα, τις υποδομές και ότι άλλο μπορεί να προσελκύσει επενδύσεις. Μιλάμε όλοι για το θαύμα της Ιρλανδίας. Δεν είναι τυχαίο. Είναι αποτέλεσμα μεθοδικής δουλειάς.

Όσο εμείς θα σκεφτόμαστε πως θα ..δαγκώσουμε τους τουρίστες που μας τιμούν κάθε χρόνο, η Τουρκία, η Βουλγαρία, τα Σκόπια και οι υπόλοιπες χώρες των Βαλκανίων αποτελούν προορισμό για τις μεγάλες πολυεθνικές. Το ειρωνικό είναι ότι το αρνητικό κλίμα στην Ελλάδα στρέφει ακόμα και τους Έλληνες επιχειρηματίες σε επενδύσεις στις γειτονικές χώρες!

Μήπως, τελικά, θα έπρεπε να εξετάσουμε πιο σοβαρά την πρόταση για υπουργείο Πληροφορικής (ή Τεχνολογίας, ή Επιχειρηματικότητας) που είχε τεθεί στο τραπέζι στην πρόσφατη προεκλογική περίοδο;

11 comments

  1. “Όσο εμείς διαφημίζουμε τον μύθο που θα ζήσει ο τουρίστας στην Ελλάδα, άλλα κράτη διαφημίζουν το ευνοϊκό επιχειρηματικό κλίμα, τις υποδομές και ότι άλλο μπορεί να προσελκύσει επενδύσεις.”

    Άλλο το ένα άλλο το άλλο. Τι να διαφημίσει η Ιρλανδία δηλαδή, τον ήλιο και τη θάλασσα?
    Η Ελλάδα ως γνωστόν έχει φυσικές ομορφιές και ο τουρισμός είναι αν δεν κάνω λάθος πολύ σημαντικό κομμάτι του ΑΕΠ. Πολύ λογικό επομένως να διαφημίζουμε τον “μύθο” που θα ζήσει ο τουρίστας στην Ελλάδα.
    Δεν διαφωνώ μαζί σου ότι πρέπει να δημιουργηθούν κίνητρα για άμεσες ξένες επενδύσεις, ευνοϊκό επιχειρηματικό κλίμα κλπ, απλά επισημαίνω ότι είναι δύο διαφορετικές συζητήσεις.

  2. Σίγουρα δε μπορούμε να συγκρίνουμε την Ελλάδα με την Ιρλανδία, για πολλούς λόγους. Απ’το γεγονός ότι η Ιρλανδία είναι αγγλόφωνη χώρα(διεθνής γλώσσα εμπορίου) και συνορεύει με την Μ. Βρετανία,χώρα δυτική, και επομένως μπορεί να υιοθετήσει ορθές & πετυχημένες επιχειρηματικές πολιτικές και πρακτικές, μέχρι την αποδοχή ότι επένδυσε αρκετά στον εκσυχρονισμό του εκπαιδευτικού της συστήματος, αναδιαμορφώνοντας το περιεχόμενο σπουδών σε όλες τις βαθμίδες σύμφωνα με τις διενείς ανάγκες . Επιπρόσθετα εισήγαγε τις νέες τεχνολογίες στην εκπαιδευτική κοινότητα όχι ως μάθημα-βοήθημα αλλά ως εργαλείο της καθημερινότητας, και κατά συνέπεια θεσμοθέτησε τις κατάλληλες κρατικές υποδομές & πολιτικές για την υποστήριξη της επιχειρηματικότητας, δηλαδή κατάλαβε γρήγορα η κεντρική πολιτική σκηνή ότι η επιχειρηματικότητα είναι η λύση σε αρκετά δημοσιονομικά & κοινωνικά προβλήματα. Πρέπει να προσθέσω και τη διαφορετική φιλοσοφία του ιρλανδικού συνδικαλισμού από το δικό μας. Επομένως δεν πρόκειται για “θαύμα” αλλά για ένα οργανωμένο σχέδιο υποστηριζόμενο σωστά σε μεγάλο βαθμό από τεχνοκράτες. Συμφωνώ όπως όλοι ότι πρέπει να δώσουμε βάση στις νέες τεχνολογίες, αλλά προσωπικά πιστρεύω ότι η Ελλάδα πρέπει να εξειδικευθεί στους κλάδους που έχει σχετικά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα, και υποστηρίζω τη γνώμη του Αλέξανδρου ότι ο τουρισμός ανήκει στους παραπάνω κλάδους, όπως και τα logistics, η ναυτιλία, κ.α Το γεγονός ότι ναι μεν έχουμε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε ένα τομέα όπως ο τουρισμός αλλά δεν έχουμε την απαραίτητη κουλτούρα και πολιτικές, είναι άλλο θέμα.
    Α και να μη ξεχνάμε ,άλλο οικονομική ανάπτυξη και άλλο οικονομική μεγέθυνση…

  3. Εγώ πάλι θυμάμαι ότι τη δεκαετία του 80 όλοι λέγαμε ότι η (τότε εκολλαπτόμενη) βιομηχανία του Software ήταν άριστο match για την Ελλάδα. Στο δρόμο κάπου χάθηκαν τα πράγματα, οι εταιρείες εκφυλίστηκαν στους γνωστούς box movers, μετά είρθε το φαινόμενο της αρπαχτής στα ευρωπαικά προγράμματα κλπ.

    Εγώ πιστεύω ότι δεν πρέπει να περιοριστούμε στο ρόλο “τα γκαρσόνια / ξενοδόχοι της Ευρώπης”. Μπορούμε κάλλιστα να αναπτύξουμε ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα και αλλού.

  4. Συμφωνω στην εξειδίκευση σε νέα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα όπως συμφωνω και στα περί έλλειψης επιχειρηματικής κουλτούρας που περιέγραψες. Μία χώρα σε διεθνές περιβάλλον πρέπει να εξειδικεύεται στα σχετικά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα που έχει ή να δημιουργεί νέα σχετικά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα. Αυτό δεν προυποθέτει όμως ότι εάν αύριο εξειδικευθούμε στην βιομηχανία της πληροφορικής(τώρα παρέχουμε μόνο υπηρεσίες), ότι απαραίτητα θα αποκτήσουμε σχετικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Δεν υποστηρίζω να περιοριστούμε στο τουρισμό, αλλά μη ξεχνάς φίλε γιώργο ότι η Ελλάδα αποτελεί το δέκατο σε σειρά δημοφιλέστερο προορισμό για διακοπές διεθνώς, δηλαδή υπάρχει μία υπερβάλλουσα ή δεδομένη υψηλή ζήτηση που a priori υπάρχει και καλούμαστε να την ικανοποιήσουμε. Δεν είναι κακό να είμαστε οι ξενοδόχοι της Ευρώπης, τιμιτικό είναι, όπως είναι το να είμαστε πρώτοι εφοπλιστές στη Γή. Ας εξειδικευθούμε στα Logistics. Είναι μια άποψη…

  5. Δε νομιζω ότι η Ιρλανδια προωθειται ως ελκυστικός προορισμός για διακοπές παντως..

    Anyway νομιζω οτι η Ευρωπη για καποιους ειναι όραμα, για άλλους business, για εμας ειναι να φάμε από κανένα πρόγραμμα…

  6. Συμφωνούμε, υποθέτω, όλοι πως η ανάπτυξη του τουρισμού δεν αποκλείει τη δημιουργία δεκτικού επιχειρηματικού κλίματος σε άλλους τομείς, για παράδειγμα στις νέες τεχνολογίες, και το αντίστροφο (έτσι θεωρώ πως το έθεσε και ο Γιώργος αρχικά). Εάν όμως οι Ιρλανδοί αδυνατούν να αναπτύξουν το μοντέλο 3S (Sea, Sex, Sun) για λόγους που δεν άπτονται στις επιλογές τους, εμάς ποιοι είναι οι λόγοι εκείνοι που μας απαγορεύουν να αναπτύξουμε για παράδειγμα το IT; Είναι εξωτερικοί προς το σύστημα, άρα μη επηρεάσιμοι, ή όχι; Προφανώς πολύ θεμιτός και ευκταίος ο τουρισμός, άλλωστε από αυτόν δημιουργείται περί το 20% του ΑΕΠ, αλλά, αν έχουμε μοναδική παραγωγική μονάδα το τραπέζι και την καρέκλα στην παραλία, τότε μοιραία θα πανηγυρίζουμε για τη μία εβδομάδα ετησίως που μας αφιερώνουν οι ξένοι τουρίστες, τη στιγμή που οι Έλληνες φοιτητές και επιστήμονες θα αφιερώνουν όλο τον υπόλοιπο χρόνο κάπου αλλού..

  7. @ Gtzi
    “τη στιγμή που οι Έλληνες φοιτητές και επιστήμονες θα αφιερώνουν όλο τον υπόλοιπο χρόνο κάπου αλλού..”

    Σε ένα τέταρτο S ίσως..?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *