Το ερχόμενο Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου, πραγματοποιείται από τις 12 το μεσημέρι ως τις 8 το βράδυ στο ΑΚΤΟ (πλατεία Κουμουνδούρου, ναι, κοντά στο Bios) το πρώτο ελληνικό unconference ‘Media Camp Athens‘, στο πρότυπο των Barcamp. Αντιγράφω από το site:
Το MediaCampAthens σκοπεύει να ενώσει θιασώτες των new media, ερευνητές, μαθητές και επαγγελματίες για να μοιραστούν απόψεις και ιδέες για την παρούσα κατάσταση και το μέλλον του διαδικτύου, των καλών τεχνών, new media, interactive adveritsing και marketing − μέσα σε μια μέρα.
Το MediaCampAthens ελπίζει να προσφέρει νέες ευκαιρίες εντός του κλάδου των new media στην Αθήνα. Τα θέματα μπορούν να περιλαμβάνουν τα εξής (και διάφορα άλλα επίσης). Web 2.0, πρωτοποριακές ιδέες, design, interactive advertising, wi-fi, mobile media/κινητή τηλεφωνία, business και marketing κτλ.
Το Camp είναι ένα συνέδριο το οποίο είναι ανοιχτό προς όλους για συμμετοχή. Είναι interactive/lab style και οργανώνεται απο τους συμμετέχοντες τους ίδιους. Δηλαδή - έρχεσαι από κάποιο τομέα νέας τεχνολογίας; Μπορείς να “μιλήσεις”/μοιραστείς κάποιο project ή θεμα με το οποίο ασχολείσαι επαγγελματικά ή ερασιτεχνικά.
Οι παρουσίασεις μπορούν να διαρκέσουν 30 λεπτά - συζητήσεις, εργαστήρια, panel, διάλεξη. Τα θέματα θα παρουσιαστούν σε ένα πίνακα στην αρχή του camp . Μπορείς πολύ απλά να προσθέσεις το όνομα σου παράλληλα με το θέμα σου στον πίνακα το πρωί του camp ή επικοινώνησε μαζί μας πριν το event.
Η ιδέα είναι εξαιρετική, θεωρώ ιδιαίτερα χρήσιμη, η λίστα των συμμετεχόντων υπερπλήρης και νομίζω πως το Media Camp είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος να περάσετε το Σάββατό σας. Ως Open Coffee επίσης, είμαστε εξ’ ορισμού υποστηρικτές και αρωγοί σε οποιαδήποτε πρωτοβουλία με κατεύθυνση συμβατή με τη στοχοθεσία μας. Καλή επιτυχία Crystal & Vassili!
Η συζήτηση συνεχίζεται εδώ: Προσθέστε τα σχόλιά σας, πείτε τη γνώμη σας, ξεκινήστε κουβέντα με βάση τα όσα παρουσιάστηκαν, ή, τέλος, υποβάλετε τις ερωτήσεις σας στον ομιλητή.
Η συζήτηση συνεχίζεται εδώ: Προσθέστε τα σχόλιά σας, πείτε τη γνώμη σας, ξεκινήστε κουβέντα με βάση τα όσα παρουσιάστηκαν, ή, τέλος, υποβάλετε τις ερωτήσεις σας στον ομιλητή.
Παρευρέθηκα χθες στην ενότητα καινοτομία & επιχειρηματικότητα του ICT Forum 2007. Ο αριθμός των παριστάμενων υπήρξε μικρός, περίπου το ήμισυ των συμμετεχόντων σε μία συνάντηση του Open Coffee, ωστόσο το ενδιαφέρον αρκετών από τις ομιλίες υπήρξε δυσανάλογα μεγάλο. Θα επιχειρήσω να σκιαγραφήσω τις δύο, κατά τη γνώμη μου, περισσότερο αξιόλογες ομιλίες, κυρίως μέσω αναφοράς χαρακτηριστικών φράσεων που χρησιμοποιήθηκαν από τους ομιλητές.
Με αντίστροφη χρονική σειρά, τελευταίος από τους κύριους ομιλητές και εισηγητής της απογευματινής συνεδρίας εμφανίστηκε ο Γενικός Γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας, Ιωάννης Τσουκαλάς. Η παρουσία του κορυφαίου στελέχους της ΓΓΕΤ, με ισχύ αντίστοιχη υπουργού, εμπνέει σεβασμό και εμπιστοσύνη και τα όσα δήλωσε ο καθηγητής του ΑΠΘ -με την αποποίηση πως δεν εκφράζουν απαραίτητα τον φορέα που εκπροσωπεί αλλά μονάχα τον ίδιο προσωπικά- ενισχύουν περαιτέρω την αίσθηση αυτή.
“Η παιδεία οφείλει να είναι πρώτη, η έρευνα και η καινοτομία ακολουθούν, από τη μεταπτυχιακή εκπαίδευση και μετά.”
“Πανεπιστημιακό σύστημα στη χώρα δεν υπάρχει, υπάρχει ομάδα από δυνάμεις αριστείας που καταπιέζονται από άθλιους μέσους όρους.”
“Η τυραννία της μετριότητας και του μέσου όρου είναι και η εικόνα της χώρας γενικότερα. Η χώρα προχωρά με τις εξαιρέσεις της. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι δυναμικό μοντέλο ανάπτυξης.”
“Τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι ο μοναδικός οργανισμός που γνωρίζω στον κόσμο όπου οι πελάτες συμμετέχουν άμεσα και ενεργά στη διοίκηση. Είναι σαν ο επισκέπτης ασθενής να ψηφίζει τη διοίκηση του νοσοκομείου.”
“Ένα σύστημα αποτελείται από τις καταστατικές εξισώσεις του, τις αρχικές και τις οριακές του συνθήκες. Στην Ελλάδα δεν έχουμε τίποτα από τα τρία. Επομένως δεν έχουμε σύστημα. Και αυτό δεν μας οδηγεί πουθενά.”
“Μελέτη του ΟΟΣΑ υποδεικνύει πως ένα προϊόν για να είναι βιώσιμο, πρέπει να απευθύνεται σε πληθυσμό τουλάχιστον 40 εκατομμυρίων. Από όσο γνωρίζω, είμαστε λιγότεροι. Επομένως, η εξωστρέφεια είναι μονόδρομος.”
“Η έρευνα και η τεχνολογία μετατρέπουν το χρήμα σε γνώση. Η καινοτομία μετατρέπει τη γνώση σε χρήμα.”
“Το μόνο που δεν μας λείπει είναι τα χρήματα. Το ποσό που δαπανάται για έρευνα και τεχνολογία είναι μεγαλύτερο από τις συνολικές δαπάνες για την παιδεία. Πού είναι όμως η έρευνα, πού είναι η επιχειρηματικότητα, πού είναι η τεχνολογία;”
Προσωπικά θεωρώ τουλάχιστον αισιόδοξο το γεγονός πως ένα πρόσωπο σε τόσο υψηλό αξίωμα φέρει ωμή συναίσθηση της πραγματικότητας και δε διστάζει να τη σκιαγραφήσει με απόλυτα ρεαλιστικό τρόπο. Ωστόσο, αναρωτιέμαι, εφόσον υπάρχει σε αυτό το επίπεδο η διαπίστωση των προβλημάτων, η βούληση για τη λύση τους και η γνώση των καλών πρακτικών, για ποιο λόγο όλα αυτά δεν μετουσιώνονται σε αποφάσεις ικανές να αναστρέψουν την υφιστάμενη κατάσταση; Είναι τόσο σαθρό το κοινωνικό υπόστρωμα και τόσο καλά εδραιωμένη η “τυραννία του μέσου όρου” που δεν επιτρέπει την κινητικότητα, τη βάσιμη ελπίδα για ένα μέλλον με λαπρές προοπτικές;
Λίγο νωρίτερα είχε λάβει το λόγο ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών Βασίλειος Μακιός. Σε μία εξίσου απολαυστική εισήγηση, ο κ. Μακιός ανέπτυξε την εξέλιξη του Hellenic Technology Clusters Initiative, μία πρωτοβουλία τα αποτελέσματα της οποίας δεν μπορούν παρά να διαχέουν ένα κλίμα ιδιαίτερης ευφορίας, σε ευθεία αντίθεση με τις γενικότερες διαπιστώσεις που αναφέρθηκαν προηγούμενα.
Ο πρώτος συνεργατικός σχηματισμός (εξαιρετική απόδοση του όρου cluster στην ελληνική) δημιουργήθηκε από τους προσωκρατικούς (Πυθαγόρας, Θαλής), για να ακολουθήσει ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης. Αρκετούς αιώνες αργότερα, καλούμαστε να επαναλάβουμε το εγχείρημα και να δημιουργήσουμε clusters με στόχο και όραμα την καθιέρωση του brand “Innovation made in Greece“.
Σε μία απόπειρα σύντομης αναλυσης swot για την επιχειρηματικότητα και την καινοτομία στην Ελλάδα, ο κ. Μακιός ανέφερε ως ισχυρό πλεονέκτημα τη νοοτροπία και τις ικανότητες (σε ατομικό επίπεδο) του ανθρώπινου δυναμικού μας. Χαρακτηριστικά ανέφερε: “Κάθε αμερικανικό πανεπιστήμιο έχει Έλληνες ως κορυφαίους ερευνητές. Εγώ προσωπικά, σε 25 χρόνια καριέρας ως καθηγητής στην Πάτρα, έχω στείλει 650 (!) φοιτητές μου στην Αμερική, και όλοι θριαμβεύουν!“. Ως κρισιμότερη των ευκαιριών χαρακτήρισε τη δυνατότητα του outsourcing, καθώς βρισκόμαστε γεωγραφικά κοντά σε αναπτυσσόμενες και αναπτυγμένες αγορές, ανάμεσα στις αδυναμίες ξεχώρισε τη δημόσια διοίκηση (”υπάρχουν ωστόσο αρκετά θετικά σημάδια, για παράδειγμα τα όσα αντιμετωπίσαμε κατά τη δημιουργία του HTCI“), ενώ σημαντικότερος κίνδυνος είναι επίσης οι περισσότερο ευέλικτοι ανταγωνιστές στην ευρύτερη περιοχή μας (Τσεχία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανία), οι οποίοι έχουν ήδη προχωρήσει στη δημιουργία αξιόλογων clusters.
Το HTCI αποτελεί εξαιρετικό παράδειγμα συνεργατικού σχηματισμού, σχετικά με τεχνολογίες μικροηλεκτρονικής. “Μέσα σε 1,5 (!) χρόνο, η παροχή των στοιχειωδών υπηρεσιών ενός cluster (για παράδειγμα παροχή χώρου, συμβούλων και σεμιναρίων, νομική υποστήριξη) είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία και συγκέντρωση 26 (!) νέων επιχειρήσεων του κλάδου, ενώ αρκετές είναι αυτές που βρίσκονται στην αναμονή. Πριν από λίγες μέρες παρουσιάσα την προσπάθεια στο MIT και στο Columbia, η ανταπόκριση ήταν εξαιρετική. Εκτός από επενδυτές, πολλοί Έλληνες επιθυμούν ισχυρά να επιστρέψουν και δραστηριοποιηθούν στο HTCI.”
Συνοψίζοντας, ο κ. Μακιός ανέφερε: “Το Stanford έχει φτάσει σε αυτό το επίπεδο γιατί, πολύ απλά, πέρασε το μύνημα ‘Come with us to become millionaires!’. Οι Έλληνες φοιτητές είναι από τους πλέον ευέλικτους. Δίνεις σε κάποιον ένα θέμα για τη διπλωματική του εργασία, το οποίο εσύ δεν γνωρίζεις καν, και, σε 6 μήνες, έχει γίνει expert. Ας περάσουμε λοιπόν κι εμείς αυτό το μύνημα. Είναι η μοναδική λύση για να ξεφύγουν τα ελληνικά πανεπιστήμια από τη μιζέρια τους. Ας δώσουμε στους νέους μας την ευκαιρία και τη χαρά της επιχειρηματικότητας, και αυτό θα αλλάξει τη χώρα.”
Οι τελευταίες αυτές αναφορές μου έφεραν στη μνήμη την εμπειρία της διπλωματικής μου εργασίας, μερικά χρόνια νωρίτερα. Επισυνάπτω τον επίλογο αυτής, αντί επιλόγου στο εκτενές αυτό post:
Η διαδικασία που ακολουθήθηκε για τη διερεύνηση του αντικειμένου της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελεί, δένδρο αποφάσεων. Η εκ βάθους διείσδυση σε άγνωστο για τον μηχανολόγο μηχανικό ερευνητικό αντικείμενο παρομοιάζεται εύστοχα με αναρρίχηση μέχρι τα απόκρημνα κλαδιά και παρακλάδια του δένδρου. Ο (απαγορευμένος;) καρπός του άμεσου χρηματικού κέρδους δεν κατακτήθηκε εν τέλει, αν και το άρωμα του υπήρξε συχνά κινητήρια δύναμη της αναρρίχησης. Ωστόσο, η καβαφική προσέγγιση της οδύσσειας φαίνεται πως επαληθεύεται, καθώς η ουτοπία της γης της επαγγελίας υπήρξε ίσως υπεύθυνη για αυτό που μπορούμε ήδη να απολαύσουμε: τους καρπούς της γνώσης.
Υστερόγραφο: Ο κ. Μακιός θα δώσει το παρόν στη συνάντηση του Νοεμβρίου, την επόμενη Τρίτη. Επίσης, ένας ακόμα πολύ αξιόλογος ομιλητής από το ICT Forum θα περιλαμβάνεται στη λίστα των παρουσιάσεων. Ανακοινώσεις οσονούπω.
Το Pop!Tech είναι μια εκδήλωση στην οποία κάνουν παρουσιάσεις πάνω από 40 κορυφαίοι διανοούμενοι και ερευνητές στην τεχνολογία, επιστήμη, καινοτομία, design, μέσα, εξερεύνηση και την τέχνη.
Η τρίτη συνολικά και η πρώτη “κανονική” συνάντηση του OpenCoffee συνέβη χτες στον πολυχώρο Bacaro στο κέντρο της Αθήνας. Βρήκα τη συμμετοχή του κόσμου πολύ ικανοποιητική (να μαντέψω 30-40 άτομα;) και μεγάλο ποσοστό του συνείσφερε και στην κουβέντα που ακολουθούσε τις παρουσιάσεις. Ελλείψει καλύτερων δυνατοτήτων για την ώρα θα προσπαθήσω να κάνω μια σύντομη περίληψη του κάθε session ώστε να μπορέσουν να πάρουν μια γεύση και όσοι δεν παρευρέθησαν. Οι ομιλητές ήταν 5 (με μία αλλαγή από το ανακοινωθέν πρόγραμμα) μετά από αυτήν τη σύντομη εισαγωγή του Γιώργου Τζιραλή.
Θέμης Παπαδημόπουλος (Jade Hellas): Στο πνεύμα των τελευταίων εξελίξεων με τις πυρκαγιές ο ΘΠ έκανε μια σύντομη περίληψη των καταστροφών με στοιχεία και φωτογραφίες και μίλησε για τους κινδύνους από εδώ και πέρα για την ύπαιθρο. Στην προσπάθεια να βρεθεί μια λύση μίλησε για τον όρο “κοινωνική επιχειρηματικότητα” και το πως μια προσπάθεια από νέους μπορεί να προσφέρει ουσιαστική βοήθεια. Παρουσίασε 6 βήματα συνοδευόμενα από πρακτικές μεθόδους και πόρους που μπορούν άμεσα να μπουν σε πράξη με ένα χρονοδιάγραμμα 3 ετών και έκλεισε ζητώντας από οποιονδήποτε θέλει να συμμετάσχει να επικοινωνήσει μαζί του.
Γιάννης Μαυραγάνης: Ο ΓΜ μίλησε για το site-project που έχει ξεκινήσει εδώ και λίγο καιρό με θέμα τη διαχείριση των εσόδων και εξοδων μιας πολυκατοικίας. Το βασικό concept είναι η δυνατότητα κάλυψης όλων των αναγκών σχετικών με τα κοινόχρηστα μιας πολυκατοικίας μέσω online φορμών και σελίδων ενώ επιπλέον προιόντα πρόκειται να προσφερθούν στο μέλλον. Το project βασίστηκε σε τεχνολογίες όπως PHP και MySQL και βασίζεται σε targeted διαφημίσεις ή και ενδεχομένως σε κάποια μικρή χρέωση για τη χρήση του site. Στο τέλος υπήρξαν μερικές προτάσεις για το πως μπορεί να βελτιωθεί η υπάρχουσα δομή παρέχοντας “Web2.0″ στοιχεία όπως σχόλια χρηστών, ratings συνεργατών με πολυκατοικίες, κλπ.
Αλέξανδρος Παγίδας: O ΑΠ όντας μόνιμος κάτοικος San Francisco μας είπε λίγα πράγματα για το υπόβαθρο του (φιλοσοφία) και το πως εξοικειώθηκε με τη νοοτροπία της Silicon Valley αφού εγκαταστάθηκε εκεί λίγους μήνες πριν. Συναντήσεις όπως το SF New Tech (δράση παρόμοια με το OpenCoffee) τον βοήθησαν πολύ να γνωρίσει αρκετό από το “σημαντικό” κόσμο του χώρου και έκανε σαφές πως όλοι αυτοί είναι “σαν κι εμάς”. Παρόλο που οι υποδομές δεν είναι οι ίδιες (διαθέσιμο hardware, κτίρια, νομικό πλαίσιο, κλπ) ταυτόχρονα οι δυσκολίες δεν είναι ανυπέρβλητες όπως αποδεικνύουν παραδείγματα όχι μόνο από τη SV αλλά και από ευρωπαϊκές προσπάθειες. Ο ΑΠ απάντησε σε ερωτήσεις περί χρηματοδότησης (VCs, angels, Υ-combinator) καθώς και πως μπορεί το ίδιο το OpenCoffee να βελτιωθεί (μικρόφωνα, wireless, σπόνσορες κλπ) λέγοντας πως η πρόοδος του συγκριτικά με τη κοινότητα που συμμετέχει ο ίδιος είναι πολύ καλή. Γενικά ο κόσμος έκανε πολλές ερωτήσεις πράγμα που για μένα δείχνει ότι υπάρχει ενδιαφέρον για να περάσει και στον ελληνικό χώρο το πως δουλεύουν τα πράγματα.
Στέφανος Κωφόπουλος: Ο ΣΚ [aka Titanas] μας παρουσίασε με ενθουσιασμό το blog του παρέχοντας πληροφορίες για τα στατιστικά επισκεψιμότητας, τις δραστηριότητες και τις επιτυχίες που είχε ως τώρα, για να δείξει ότι δεν χρειάζονται πολλά λεφτά για να ξεκινήσει και να πετύχει μια ιδέα. Στο τέλος αναφέρθηκε και το επόμενο project του ( Make Athens Green). Οι ερωτήσεις που ακολούθησαν ήταν πολλές και κάλυψαν από την τακτική του στα σχόλια και στα reviews που κάνει μέχρι το σκοπό του blog (να αγοραστεί από το ΔΟΛ, την Γιάννα Α. Δασκαλάκη ή κάτι αντίστοιχο, φυσικά) και από το κατά πόσο η Ελλάδα μπορεί να “αντέξει” κι άλλος επαγγελματίες bloggers (ναι, μπορεί αρκετούς ακόμα, μια μάλιστα ξεκινάει σύντομα) μέχρι το πως φρόντισε την προβολή του blog (από t-shirt pestaola.gr μέχρι τακτικές SEO).
Νίκος Δρανδάκης: O ΝΔ μας παρουσίασε με λίγα λόγια τις βασικές λειτουργίες που παρέχει το sync.gr και με αυτά ως βάση ζήτησε να γίνει ένα brainstorming από το κοινό προκειμένου να βρεθεί “Η Ιδέα” ώστε το sync να πάει στο επόμενο επίπεδο. Πολλοί ζήτησαν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ή συνέβαλαν με τις ιδέες τους για πιθανή εξέλιξη και συνολικά προέκυψαν 4 βασικές κατευθύνσεις ανάπτυξης: α) δυνατότητα έστω υποτυπώδους σημασιολογικής επεξεργασίας των posts ώστε να μπορεί κάποιος να βγάλει όσο πιο αυτοματοποιημένα γίνεται ποιοτικά συμπέρασματα για το περιεχόμενο τους, β) δημιουργία API ώστε να γίνει εύκολο και από άλλους να συμμετάσχουν στην ανάπτυξη του SYNC, γ) χρήση των καταγραμμένων χρηστών ώστε να δημιουργηθούν “ταυτότητες” για τους bloggers τόσο στο SYNC όσο και στα blog τους (ενδεχομένως με χρήση widgets) και δ) δυνατότητα για παρακολούθηση των σχολίων στα blogs που γίνονται όσο και στο SYNC ή στα blogs αυτών που τα κάνουν (πάλι με τη βοήθεια widgets). Στις περισσότερες περίπτωσεις κεφαλαιώδους σημασίας (και αξίας) είναι η υπάρχουσα βάση δεδομένων που έχει δημιουργηθεί τους τελευταίους μήνες.
Αυτά “εν ολίγοις”. Αν κάποιος θέλει να προσθέσει κάτι άξιο λόγου που ειπώθηκε ας κάνει ένα σχόλιο. Ελπίζω τα παραπάνω να ενθαρρύνουν και άλλους να συμμετάσχουν στις συναντησεις, να δείξουν μια πιθανή μορφή σε όποιον θέλει να το μιμηθεί πχ σε κάποια άλλη πόλη και κατά βάση να πείσουν τον κόσμο ότι η όλη ιστορία αξίζει τον κόπο.
