Entries Tagged 'conferences' ↓

Το World Wide Web έκλεισε σήμερα 20 χρόνια ζωής και ο ιδρυτής του Tim Berners Lee θα βρίσκεται την ερχόμενη Τετάρτη στην Αθήνα, δίνοντας το παρών στο πρώτο παγκόσμιο συνέδριο για την Επιστήμη του Διαδικτύου. Το Open Coffee δεν θα μπορούσε παρά να βρίσκεται εκεί, οι 20 πρώτοι που θα αφήσουν ένα σχόλιο ως τα μεσάνυχτα της Κυριακής κερδίζουν μία δωρεάν πρόσκληση για το σχετικό απογευματινό forum της πρώτης ημέρας του συνεδρίου. Ακολουθούν οι λεπτομέρειες.

Το Web Science Conference 2009: Society On-Line διοργανώνεται από το Web Science Research Initiative (WSRI) και το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού (ΙΜΕ) και θα λάβει χώρα από τις 18 έως τις 20 Μαρτίου 2009, στο πολιτιστικό χώρο Θέατρον, του Κέντρου Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος του IME (Πειραιώς 254, πώς να φθάσετε).

Το συνέδριο είναι αφιερωμένο στην διεπιστημονική μελέτη των κοινωνικο-τεχνολογικών διαστάσεων της Web Science ως αυθύπαρκτο και καινοτόμο δημιούργημα. Μεταξύ των κύριων ομιλητών περιλαμβάνονται οι Ιωσήφ Σηφάκης (πρώτος Έλληνας που έλαβε το Turing Award, για το 2007), Jacques Bus, Nigel Shadbolt, Wendy Hall, Noshir Contractor, & Kai Rannenberg, ενώ χαιρετισμό θα απευθύνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας και οι Υπουργοί Ανάπτυξης & Πολιτισμού, παρουσίες θεωρούμε σημαίνουσες για τις προοπτικές και την αξία του διαδικτύου και στη χώρα μας.

Το πλήρες πρόγραμμα του συνεδρίου είναι εξίσου ενδιαφέρον, τουλάχιστον για όσους προσεγγίζουν με επιχειρηματική προδιάθεση το διαδίκτυο και επιθυμούν να εμπνευστούν από τις τελευταίες ερευνητικές ή γενικότερα διορατικές ματιές σε αυτό. Το πρόγραμμα έχει ως εξής, ενώ σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό λεπτομέρειας υπάρχει διαθέσιμο εδώ:

Continue reading →

Τον Μάρτιο γίνεται στο Βέλγιο ένα μονοήμερο συνέδριο για ευρωπαϊκά startups, το Plugg. Σκοπός του συνεδρίου είναι η προώθηση της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας σε Ευρωπαϊκά πλαίσια. Ψυχή του συνεδρίου είναι ο Robin Wauters, που, μεταξύ άλλων είναι κι editor του Techcrunch.

Στα συνέδρια αυτά ο στόχος είναι να μαζευτεί ικανός αριθμός από startups, να γίνει ένα είδος διαγωνισμού για να αναδειχτούν τα καλύτερα. Δεδομένου ότι το techcrunch και πολλοί άλλοι μπλογκερς θα παρακολοθούν, η συνεπαγόμενη δημοσιότητα για τα startups που θα αναδειχτούν είναι δεδομένη.

Έμαθα για το plugg πριν λίγο καιρό, μου κίνησε το ενδιαφέρον, κι ακολουθόντας το παράδειγμα του LeWeb ζήτησα accreditation το οποίο κι έλαβα (ευχαριστώ Robin).

Το να πηγαίνεις να παρακολουθείς όμως χωρίς να υπάρχουν startup από τη χώρα σου είναι λίγο κακόμοιρο, γι αυτό αναρωτιέμαι ‘φωναχτά’ εδώ: έχουμε startups που θα θελήσουν να συμμετάσχουν; Κι αν θελήσουν πρέπει να το κάνουν γρήγορα γιατί η υποβολή συμμετοχών λήγει στις 4/2.

Πάντως κι ανευ startup το event έχει το ενδιαφέρον του. Οι ομιλητές προέρχονται κυρίως από επενδυτικές εταιρείες κι περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τους Mike Butcher που γνωρίσαμε στο περσινό ελληνικό techcrunch opencoffee event και τον Gerd Leonhard που είχαν παρουσιάσει σε podcast ο Νίκος κι η Μπέτυ. Η πλήρης λίστα εδώ.

Η εγγραφή για την παρακολούθηση του Plugg δεν είναι ακριβή (το 1/5 της τιμής του LeWeb για να κάνουμε μια σύγκριση) κι ακόμα είναι δυνατή η παρακολούθηση σαν early birds που σημαίνει ακόμα φθηνότερη.

• Για περισσότερες πληροφορίες για το plugg δείτε εδώ.
• Για εγγραφές εδώ.
• Για κριτήρια συμμετοχής startup, εδώ.

Το παρόν είναι cross post από το metablogging.gr

Είχα την τύχη να παρεβρεθώ στο DLD (Digital Life Design) conference που έγινε 25-27 Ιανουαρίου στο Μόναχο. Το DLD είναι μία από τις μεγαλύτερες συναντήσεις ανθρώπων από το web και όχι μόνο και οργανώνεται από τον Γερμανό εκδότη Hubert Burda και τον Yossi Vardi. Συνάντησα αρκετές γνωστές προσωπικότητες του web 2.0 όπως τους Chad Hurley (YouTube), Samir Arora (Glam Media), Mitchell Baker (Mozilla Foundation), Peter Hirshberg (Technorati.com), Andrew Paulson (co-founder, SUP / Livejournal), Lukasz Gadowski (Spreadshirt.com), Max Levchin (Slide.com), Joel Spolsky (Fog Creek Software), Marissa Mayer (Google.com), Xavier Court (Vente-privee.com), Julia Allison (nonsociety.com), Loic Le Meur (seesmic.com), Joi Ito (Creative Commons) και το γνωστό σε όλους ιδρυτή του Facebook Mark Zuckerberg ο οποίος ήρθε εκτός προγράμματος ως έκπληξη του συνεδρίου.

Εκτός από τις web προσωπικότητες στο συνέδρειο μίλησαν και αρκετοί CEO μεγάλων εταιριών που με εξαίρεση τον Brad Anderson από το Best Buy δεν είχαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η πιο διασκεδαστική στιγμή του συνεδρίου ήταν το party που έγινε τη δεύτερη μέρα καθώς ήρθαν διάφορα γερμανικά celebrities τα οποία δυστυχώς δεν γνώριζα:):) μιας και το party ήταν ένα mix του DLD μαζί με ανθρώπους από περιοδικά που εκδίδει ο Hubert Burda.

Για περισσότερα σχετικά με το συνέδριο μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό post στο blog μου και προτείνω να επισκευτείτε και το http://www.dld-conference.com καθώς οι ομιλίες βρίσκονται εκεί σε βίντεο και είναι πολύ ενδιαφέρουσες!

Την Κυριακή 18/1 στις 10πμ. οργανώνουμε πρώτο Open Breakfast στην Πάτρα. Yeehaa!

Το Open Breakfast είναι ένας συνδυασμός του Open Coffee με πρωινό: μια συνάντηση Ελλήνων entrepreneurs, technology enthusiasts, επενδυτών κλπ το πρωί της Κυριακής.

Ο οικοδεσπότης μας είναι το bistro bar “Don Camillo e Peppone — Trattoria del Popolo”, Γερμανού 48, λίγο παραπάνω από το αρχαίο Ωδείο της Πάτρας. Το πρωινό θα είναι τύπου buffet με διάφορα ποιοτικά φαγητά και ποτά και θα κοστίζει 9 €. Ο χώρος διαθέτει free wireless για όσους θέλουν να επιδείξουν τα prototypes τους.

Οι συναντήσεις Open Breakfast στην Πάτρα θα γίνονται κάθε πρώτη Κυριακή τους μονούς μήνες του έτους. Για να μείνετε up2date, δείτε το πρόγραμμα συναντήσεων και το calendar μας.

Having attended LeWeb08 and after talking and interacting with a few of the people there, here are a few of my insights from mingling with those of the startup community that managed to make it to one of the most important such European events. Hopefully this will provide an indication of what the competition in starting up is about.

The bloggers/content-generating people: Perhaps the most conscientious attendants from the crowd. The first couple of rows before the stage which were reserved for them never really seemed to empty - despite the online connectivity issues. I can only imagine they were able to use twitter during the slivers of internet uptime. A few of them - the more brave or better organised ones - were in the back rooms and quite corners with cameras and microphones holding interview sessions with ‘celebrities’ and others. The whole conference was a cauldron of user-generated content, mainly due to them.

The A-listers: They were quite a few of them and all seemed to share a common characteristic: too busy to do anything. I distinctly remember noticing Mike Arrington talking half-distracted with someone while walking towards the startup booths, breaking off the conversation and literally running towards where he was going - only to be stopped mid-stride by someone else wanting some of his time. I always think it’s a sure sign of intelligence to actually stop and be polite (even if to the point) in such circumstances and he indeed did do that.

The startuppers: Split between the startup booths and pitching their project for a few minutes I suspect their day varied from extreme boredom to absolute anxiety. The lack of an internet connection on stage made their work even more problematic but I think most lived up to the expectations - startup style. Videos and snapshots were introduced as a plan B, while perhaps the startup booth that attracted the most attention was by no coincidence the one that offered free popcorn. Overall, I’d say that a decent number of startups were of above average quality while a few had a bit too ‘corporate’ approach on things. Having said that, I think that if you plan to startup, I’d say that competition is stiff but not mind-blowing.

The PR people: A subset of startuppers and also others playing the role of minions sent to the conference by large companies to evangelise their brand/goals/products. How to recognise them: usually late 30s or older, clean cut or sharply dressed, knowing their lines well but also not showing exceeding enthousiasm about whatever they represent. Perhaps a good PR person is as rare as a really competent programmer.

The faithful: I was amused to find a room in the lower section of the LeWeb venue doubly-curtained off to create an approximately 30 people presentation room with plastic chairs arranged in two neat sets and opposite them a projection surface. Day one held a Google workshop and day two a Facebook one. It didn’t seem like stuff you could not have learned online - I could be wrong though - but the faithful congregated to listen to the preachers of their respective cults. The chapel of Google and the church of Facebook were only a few prayers short of becoming a cult.

(Notice the lack of a speakers category: I didn’t watch that many of the talks - I thought it best to spend my time mingling and talking rather than just listen.)

(last image by DanieVDM)

The following post is about advice on how to pitch startups, and on how to best consume the pitches. If you’re looking for a detailed account of the experience, you should definitely read the great guest post by Yiorgos Dedes.

It was my first time at LeWeb, so I didn’t really know what to expect. I was very attracted by the Startup Competition though. I love the energy and freshness that startups emit, so I tried to watch as much of it as I could. Still I’m much better at destroying things than making them, so instead of advice on what to do, I’d like to point some common mistakes.

How not to pitch

• Don’t look like a bartender, greasy hair doesn’t help. First impressions, and of course appearances do matter. This might sound shallow, but when you have almost no time to evaluate someone you’re seeing for the first time, everything counts.
• Don’t try to look thin by wearing tight clothes. This is actually a life lesson. Don’t make me pull out French Vogue editorials on this.
• Don’t stay too much on the stupid UI that you can’t find designers for, insisting it’s revolutionary simple. Some companies may get away with it, but a newcomer won’t. Even though feature creep is unpleasant, it’s consistently the main thing that drives adoption of a product.
• Putting emphasis on each and every word that you say won’t make any of them right. They have to make sense. Non verbal decorations come second.
• Making slow and end-accelerating gestures won’t convince anyone either.
• Saving people from 1 click isn’t significant, unless this 1 click is part of a process that they get into very often. If you what you’re selling is optimization, then you need to start counting how many clicks you save people per day, month and so on.
• Preparing a video that substitutes you entire presentation isn’t a bad idea at all. In every major conference the network is broken and this will probably effect your presentation. Putting a lot of effort on an excellent plan B might sound tedious, but will make you glow in comparison to those other people that now only have slides.
• Throwing slides that have big photos and single words can’t convince. They can drive up enthusiasm, but they can’t convince logical people. It turns out that judges are likely to have been pitched-to a lot, and aren’t easily swayed by charm.
• If you’re the CEO of the company, you’re very likely unfit to make the pitch. This is a speaker’s work. Not a marketer’s, not a designer’s, not a developer’s and certainly not the CEO’s.
• Slides presenting the team are good for the soul™. The audience won’t like them, but substantiating the skills and the experience of the team looks good to judges.
• If you’re not design conscious stick with the defaults in fonts and layouts. Otherwise your slides will very likely look ugly.

How not to evaluate a pitch

This is strange, but I really feel that people watching presentations, focus more on the pitch than the product itself, and then rate the pitch instead of the product.

This is a profoundly troubling way to approach the rating proccess.

It really shouldn’t matter if a pitch is efficient or not. You need to start seeing behind the marketing skills of the person in front of you. If you willingly allow yourself to be swept away by their charm, then you really are doing a disservice to yourself and to others, because you are creating a false perception of reality.

All in all, even if the person delivering the presentation makes all of the mistakes I mentioned, that shouldn’t matter.

When evaluating if something is good or not, either because

• you want to rate it as part of a game,
• you are evaluating a possible collaboration,
• maybe you will buy it,

it’s very important that you learn to peel the onion and look at the true value behind the proposition.