Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου, 20.30: O CEO της TrustedPlaces.com στο OpenCoffee.gr, live (streaming)

Ο Σωκράτης Παπαφλωράτος, CEO και co-founder της TrustedPlaces, ενός niche social network -με παγκόσμια απήχηση- που κατόρθωσε να ανάγει την κριτική εστιατορίων, bar, μουσείων και γενικότερων σημείων ενδιαφέροντος ανά την Ευρώπη σε ενεργό κοινωνικό ιστό, θα δώσει το παρόν την Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου, στις 20.30 (Ελλάδας), ζωντανά από το Λονδίνο, στη νέα εκδοχή του Open Coffee.

Η Trusted Places αποκόμισε $1Μ σε 83 ημέρες από την έναρξη λειτουργίας της, ενώ οι Times του Λονδίνου την ανέδειξαν ως τον καλύτερο ταξιδιωτικό ιστότοπο για το 2007 και η εξαίρετη κάλυψη για την εταιρεία συνεχίζεται

Αν τα παραπάνω συνιστούν την ομιλία του Σωκράτη ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, αναφέρουμε ακόμη πως, το live streaming παρέχει επίσης τη δυνατότητα απευθείας σχολιασμού μεταξύ των ‘τηλεθεατών’, ενώ ο καθένας μπορεί να υποβάλλει τις δικές του ερωτήσεις αφήνοντας σχόλιο εδώ. Συντονιστείτε!

P.S. 1: thanx alex

P.S. 2: γενικότερες ανακοινώσεις περί νέας εκδοχής έπονται.

Continue Reading

Ελληνικό VC: Μια σύνοψη

Πριν κάποιες εβδομάδες είχα την τύχη να διάβασω το πολύ καλό άρθρο του Βασίλη Παπακωνσταντίνου το οποίο περιέγραφε σε ένα βαθμό την κατάσταση του Venture Capital (VC) στην Ελλάδα. Για να το γράψει δανείστηκε στοιχεία από τη τρίμηνη περιοδική έκδοση BusinessFile, μια ελληνική προσπάθεια που βγαίνει στα αγγλικά και σε κάθε τεύχος δίνει μία κατά το δυνατό συνολική εικόνα για ένα συγκεκριμένο χώρο της ελληνικής αγοράς. Το τεύχος του περασμένου Ιουνίου ήταν για το ελληνικό VC.

Το περιοδικό έχει περίπου 65 σελίδες και μέσα σε αυτές τουλάχιστον εγώ (που είμαι αρκετά άσχετος με το χώρο) πήρα μια καλή σύνοψη του αντικειμένου τα τελευταία δέκα περίπου χρόνια. Ο συγγραφέας του Robert McDonald έχει αναλυτικά οικονομικά στοιχεία και απαντήσεις σημαντικών προσώπων του χώρου στη σωστή αναλογία που συνολικά το κάνουν εύκολο στην ανάγνωση και από έναν μη γνώστη. Πέρα από κάποια εισαγωγικά στην έννοια του VC, το
τεύχος καλύπτει α) την κατάσταση στην Ελλάδα και την Ευρώπη, β) την παρουσίαση των σχετικών νόμων (ΤΑΝΕΟ, Eleftho, Digital Leap Venture Capital Fund) για την προώθηση του VC και της επιχειρηματικότητας γενικά στην Ελλάδα και γ) τις εταιρείες και τους incubators που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα.

Με δεδομένο ότι ο ΒΠ κάνει μια καλή περίληψη του (α) στο post του, στα παρακάτω θα προσπαθήσω να συνοψίσω κυρίως τα (β) και (γ) πάντα από τη σκοπιά μου ως εκτός του χώρου – οπότε proceed at your own risk. Παρόλο που μπορεί να μη φαίνονται σχετικά με το OpenCoffee σε πρώτη ανάγνωση, νομίζω χρειάζεται να ξέρουμε το τοπίο. Πάμε πρώτα με το βαρετό κομμάτι, τις τροπολογίες οι οποίες αφορούν σε 3 θεσμούς:

Ι. ΤΑΝΕΟ (Ταμείο Ανάπτυξης Νέας Οικονομίας): Συστάθηκε το 2001 με τη μορφή ενός fund of funds (δλδ ένα “ταμείο” που θα επένδυε σε άλλα ταμεία-VCs που με τη σειρά τους θα επένδυαν σε εταιρείες) και είχε ως σκοπό να χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη καινοτομίας σε τομείς όπως τηλεπικοινωνίες, ΙΤ, e-commerce, biotech και νέα υλικά με τα κέρδη των υπουργείων από το χρηματιστήριο κατά το 1998-99. Όταν έγιναν τα γνωστά με το ΧΑΑ, το πράγμα κόλλησε και σε συνδυασμό με μια αλλαγή προέδρου το αρχικό ποσό των 440 εκατ. ευρώ προς επένδυση μετατράπηκε σε 45 εκατ. μόνο, πάντα με τη λογική ότι θα βρίσκοταν και 105 εκατ. από τον ιδιωτικό τομέα. Υπό αυτές τις συνθήκες και με δυσοίωνες προοπτικές (βάσει προηγούμενων ερευνών περί VC στην Ελλάδα) το ΤΑΝΕΟ ξεκίνησε να επενδύσει 10-15 εκατ. ευρώ σε 10-15 VC funds σε ένα πρόγραμμα 12 χρόνων.

Το ΤΑΝΕΟ επρόκειτο να έχει μια επενδυτική επιτροπή από τραπεζικούς του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα με έμφαση στο ICT καθώς και έναν σύμβουλο επενδύσεων (το βρεταννικό fund of funds Westport). Τέσσερα ελληνικά funds (Capital Connect, Zaitech, IBG Hellenic II, Pancretan Development) συμφώνησαν να συνεργαστούν με το ΤΑΝΕΟ ενώ οι Εθνική, Πειραιώς άλλαξαν γνώμη και το ΤΣΜΕΔΕ δεν πήρε άδεια από την Τράπεζα της Ελλάδας. Παραλίγο συμφωνίες με δύο μεγάλους επενδυτές του εξωτερικού (που επίσης επιτρέπονταν να συνεργαστούν) ναυάγησαν για άσχετους με την Ελλάδα λόγους.

Όλα αυτά συνέβησαν με τον Γιώργο Κιντή ως CEO του ΤΑΝΕΟ ο οποίος όμως όταν προσπάθησε να ανεβάσει τη κρατική συνδρομή στο Ταμείο από 33% σε 70% προς το τέλος του 2005, προκειμένου να βρεθούν περισσότεροι επενδυτές, βρήκε αντίθετο το υπουργείο και παραιτήθηκε. Η επερχόμενη κυβέρνηση της ΝΔ δεν είδε το ΤΑΝΕΟ με πολύ καλό μάτι με αποτέλεσμα να ξεκινήσουν οι διαδικασίες αναδομησης του κάτι που ολοκληρώθηκε τελικά τον Αύγουστο του 2006. Μια νέα ομάδα διαχείρισης πήρε τα ηνία του Ταμείου τον προηγούμενο Ιανούαριο και το ΤΑΝΕΟ πρόκειται να επεκτείνει τον επενδυτικό του ορίζοντα για 2 ακόμα χρόνια. Αν οι επενδύσεις δεν ολοκληρωθούν μέχρι το τέλος του 2008 το πιο πιθανό είναι ότι το κεφάλαιο θα επιστραφεί – αντί να υπάρξει νέα παράταση. Σύμφωνα με το Δρ. Νίκο Χαριτάκη, τον τωρινό CEO του TANEO, μένουν περίπου 100 εκατ. να επενδυθούν ακόμα αλλά υπάρχουν προσφορές για αυτά (από τρεις τράπεζες του εσωτερικού, μία του εξωτερικού και πέντε ομάδες ιδιωτών). Αυτό που λείπει σύμφωνα με τον Χαριτάκη είναι καλές ομάδες management με υπόβαθρο στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και το VC – καθώς και επενδυτικές ευκαιρίες.

ΙΙ. Ψηφιακό Άλμα (Digital Leap): Ώς μέρος του 3ου ΚΠΣ η Ειδική Γραμματεία Ψηφιακού Σχεδιασμού δημιούργησε αυτό το VC fund των 100 εκατ. ευρώ με σκοπό να επενδύσει σε 50-100 ICT εταιρείες με ορίζοντα 12 ετών. Οι επενδύσεις προορίζονται αποκλειστικά για micro-, small- και medium-sized εταιρείες (λιγότερα από 10, 50 και 250 άτομα αντίστοιχα) στο seed, start-up ή expansion στάδιο. Τα ποσά που προβλέπονται είναι max 1.5 εκάτ./εταιρεία ενώ υπάρχουν προοπτικές και για την ενίσχυση περιοχών με ανεργία ή συγκεκριμένων οικονομικών πεδίων. Η συμβολή του ιδιωτικού τομέα θα ήταν 30% φέρνοντας το τελικό ποσό στα 130 εκατ. ευρώ. και 3 φορείς κατέβασαν πρόταση.

Του πρώτου ηγείτο η Capital Connect, συμπεριλαμβάνοντας το VC fund του Marfin Group: IBG Capital την Θέρμη, τον incubator από τη Θεσ/νίκη και την τράπεζα Proton. Για τους σκοπούς του technical evaluation των εταιρειών στις οποίες θα γίνονταν οι επενδύσεις είχε την υποστήριξη του Δημόκριτου και 3 παν/μίων. Στο δεύτερο φορέα βασικό ρόλο είχε η Attica Ventures μαζί με τους Euroconsultants (που δημιούργησαν τον incubator Ι4G) ενώ τεχνικοί σύμβουλοι ήταν ‘διάφορα’ επιστημονικά πάρκα όπως αυτό της Πάτρας και η Ελληνική Πρωτοβουλία Τεχνολογικών Συνεργατικών Σχηματισμών (ΗΤCΙ). O τρίτος φορέας αποτελείτο από μια 50-50 συμβολή της Velti και των Dolphin Capital Partners με την υποστήριξη της Notos Associates με το Athens Laboratory of Business Administration (AL
BA) να σχεδιάζει ένα πρόγραμμα evaluation.

Στις 29 Μαρτίου η κοινοβουλετική επιτροπή που ήταν απαραίτητο να εγκρίνει τις τρεις προτάσεις τις απέρριψε όλες ενώ η υπόθεση πήγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας από έναν από τους φορείς κάτι που θα επιβάλει καθυστέρηση τουλάχιστον ενός χρόνου. Σύμφωνα με τους συμμετέχοντες, με δεδομένο ότι για να γίνουν επενδύσεις σε 50-100 εταιρείες χρειάζεται να κριθούν ~500, αν δεν δοθεί επέκταση στην προθεσμία μόνο ένα κλάσμα των χρημάτων πρόκειται να επενδυθούν. Ένας πιθανός τρόπος να υπάρχει υψηλή απορρόφηση των χρημάτων θα ήταν να συμπεριληφθούν όλες οι ΙΤ εταιρείες που είναι τώρα σε incubators. Παραμένει πάντως ο κίνδυνος να επιστραφεί στην ΕΕ μεγάλο μέρος των χρημάτων λόγω των κρατικών χειρισμών αλλά σε κάθε περίπτωση ένα fund σαν το DL παραμένει ως προτεραιότητα και ως στόχος – είτε τελικά βασιστεί σε κεφάλαια από το 3ο είτε από το 4ο ΚΠΣ.

IΙΙ. ΕΛΕΥΘΩ: Παρόλο που σήμερα εκτιμάται ότι υπάρχουν 1500 incubators στην Αμερική και 900 στη Δ. Ευρώπη, μέχρι το 2000 δεν υπήρχε κανένα incubator στην Ελλάδα – οι όποιες επενδύσεις στη καινοτομία γίνονταν μέσω ενός άτυπου δικτύου ‘business angels’. Το ΥΠΑΝ επεδίωξε να καλύψει το κενό με δύο προγράμματα: το ΠΡΑΞΕ (23 εκατ. για την προώθηση spin-offs από παν/μια και ερευνητικά κέντρα και το ΕΛΕΥΘΩ: ~70 εκατ. ευρώ για τη δημιουργία incubators. Το ΕΛΕΥΘΩ έτρεξε για 4 χρόνια (2002-2006) και προέβλεπε τον έλεγχο των incubators από ιδιωτικές εταιρείες με το κράτος να συμβάλλει μέχρι 15 εκατ. ευρώ για την εξαγορά ή δημιουργία χώρων, αγορά εξοπλισμού, παροχή start-up εξόδων, έξοδα συμβούλων και τις αρχικές επενδύσεις.

Ένας incubator βασικά είναι χώρος (ειδικά φτιαγμένος, ένα διαθέσιμο κτίριο ή απλά νοικιασμένο office space) και προσφέρει φτηνό ενοίκιο, ΙΤ και telecom υποστήριξη, μόνιμο προσωπικό για την παροχή τεχνικών, νομικών, φοροτεχνικών και άλλων επιχειρηματικών συμβουλών (όπως πχ human resources) σε άτομα που επιθυμούν να αναπτύξουν μια ιδέα που έχουν υλοποιήσει μόνοι τους. Η εταιρεία που τρέχει τον incubator εκτιμά (due diligence) τα κατατιθέμενα business plans και όσα περάσουν τα κριτήρια της θα βοηθηθούν ώστε να μεταφερθούν στην αγορά. Βασικός ρόλος του incubator είναι και η δημιουργία ενός δικτύου επιχειρηματικών επαφών ώστε να μπορούν να δημιουργηθούν πρώιμες συμφωνίες για τα υπό ανάπτυξη προϊόντα.

Ως τώρα, δύο εταιρείες εκ Θεσσαλονίκης (Ι4G, Θέρμη) έχουν ολοκληρώσει τις επενδύσεις τους (ύψους ~20 εκάτ.) χρησιμοποιώντας το ΕΛΕΥΘΩ ενώ άλλες (i-cube, Electronum, ini-cubator, Inqlab, Velti Center for Innovation) κοντά ή στην ΑΘήνα έχουν ιδρυθεί αλλά δεν έχουν επενδύσει πλήρως ακόμα τα 32 εκατ. που διαθέτουν. Μέχρι το τέλος του προγράμματος στις 31/12/2008, αναμένεται να έχουν δημιουργθεί ~70 εταιρείες μέσω του ΕΛΕΥΘΩ ενώ η κυβέρνηση ερευνά την προοπτική ενός ακόμη προγράμματος κάνοντας χρήση του 4ου ΚΠΣ.

Μερικοί από τους συμμετέχοντες στο ΕΛΕΥΘΩ λένε ότι ήταν επιτυχές και ότι χωρίς αυτό οι incubators στην Ελλάδα δεν θα είχαν προκύψει. Άλλοι λένε ότι το υπουργείο ήταν πολύ αργό στις αποφάσεις για το ποιες εταιρείες μπορούν να χρηματοδοτηθούν. Η κυβέρνηση είχε ως σκοπό να γίνουν επενδύσεις σε ελληνικές καινοτομίες ενώ οι επιχειρηματίες διατείνονται ότι έπρεπε να είναι ευρύτερο το φάσμα με δεδομένο ότι στην Ελλάδα δεν καταχωρούνται πολλές πατέντες. Πολλές εταιρείες απλά δεν πληρούσαν τα κριτήρια. Πχ η i-cube σκέφτεται να αποχωρήσει από το πρόγραμμα με δεδομένο ότι η κυβέρνηση θεωρεί απαραίτητη την ύπαρξη τεχνολογικής καινοτομίας προκειμένου να γίνουν επενδύσεις – αντί απλά να γίνουν επενδύσεις σε εταιρείες με καινοτομία στις πωλήσεις, την παραγωγή κλπ.

Όπως φαίνεται από τα παραπάνω η κρατική παρέμβαση είχε σαν σκοπό να προωθήσει την επιχειρηματικότητα και στα 3 επίπεδα: το ψηλότερο των funds of funds, το ενδιάμεσο των VC funds και το χαμηλότερο των incubators. Επίσης, αυτό που εγώ συμπεραίνω είναι ότι από όλα τα παραπάνω ίσως μόνο οι incubators έχουν άμεση εφαρμογή για το OpenCoffee και τα μέλη του αλλά και γενικά για όποιον είναι σε seed ή startup στάδιο επιχειρηματικότητας. Αυτό σημαίνει ότι πρώτα πρέπει να υλοποιηθούν οι ιδέες από κάποιους από εμάς και να φτάσουν σε ένα ικανό επίπεδο (δλδ να υπάρχει ένα πρότυπο και μια established βάση χρηστών) και μετά να μπουν στην παραπάνω διαδικασία funding (incubator, VC κλπ) – κάτι που τελικά μπορεί να μην φανεί απαραίτητο μάλιστα. Προφανές είναι πάντως ότι αν όμως τελικά φτάσει (και ξεπεράσει) μια προσπάθεια αυτό το ικανό επίπεδο θα έχει αρκετές επιλογές για το από που μπορεί να χρηματοδοτηθεί.

Σε επόμενο post – όποτε αυτό είναι έτοιμο – θα αναφέρω επιγραμματικά τις διάφορες δραστηριότητες που προέκυψαν από ή παράλληλα με τις παραπάνω παρεμβάσεις. Σκοπός μου είναι να μαζευτούν σε ένα σημείο μέρος όλες οι προσπάθειες τόσο για μελλοντική χρήση ή επικοινωνία με τους εμπλεκόμενους σε αυτές όσο και για να γίνει σαφές σε ποιους τομείς στοχεύουν κυρίως οι επενδύσεις.

Continue Reading

Πως θα πετύχει ένα Ελληνικό startup?

Η ερώτηση του ενός εκατ. δολλαρίων.

buzz.jpgΠριν λίγο άκουγα το νέο επεισόδιο του metablogging podcast στο οποίο ο Νίκος Αναγνώστου είχε 3 καλεσμένους από το χώρο του Social Bookmarking – εκπροσωπούσαν το Cull.gr και το Buzz. Η κουβέντα ήταν πολύ ενδιαφερουσα και έμαθα πράγματα πολύ ενδιαφέροντα που δεν γνώριζα. Κάπου στη μέση της κουβέντας ο Νίκος διαπίστωσε

…και είναι λίγο καυμός μου γιατί το πράγμα δεν έχει προχωρήσει αρκετά….

Βέβαια, ο Νίκος αναφερόταν κυρίως στην έλλειψη πηγών με περιεχόμενο οι οποίες θα προωθηθούν σε social bookmarking sites. Στο ίδιο πρόβλημα εστίασαν και οι απαντήσεις των συνομιλητών. Στάθηκαν δηλαδή στην ελλειψη σωστής δικτυακής παρουσίας των μεγάλων mainstream sites. Όμως, με 20.000 ενεργά blogs σήμερα δεν θα έπρεπε να έχουμε τέτοιο πρόβλημα. Εκεί μέσα παράγεται σήμερα περιεχόμενο ικανό να συντηρήσει πολλά Cull ή Buzz.

cull-s.jpgΌμως δεν αξιοποιείται, και θα προσπαθήσω να εστιάσω στο λόγο που γίνεται αυτό. Καταλαβαίνω ότι όλοι όσοι ξεκίνησαν τέτοιου είδους υπηρεσίες το έκαναν εμπνευσμένοι από την τεράστια επιτυχία του Digg.

Λογικό. Αν πέτυχε εκεί, γιατί να μην πετύχει κι εδώ.

Όμως νομίζω ότι παρόμοιες προσπάθειες βασίζονται σε λάθος εστίαση. Ξεκινάς μια νέα επιχειρηματική προσπάθεια, και το πρώτο που πρέπει να απαντήσεις είναι: ποιό είναι το πλεονέκτημα σου. Συνήθως σε όλα τα τεχνολογικά startups η ιδέα είναι ότι το πλεονέκτημα είναι η τεχνολογία. “Το κάνω καλά” ή “θα το κάνω καλύτερα από τους άλλους“.

Επίσης ως βασικό πλεονέκτημα θεωρείται ο χρόνος. “Αν προλάβω και το κάνω πρώτος έχω πιάσει τους early adopters“.

Όμως, η τεχνολογία αντιγράφεται γρήγορα – η γνώση της διαδίδεται με απίστευτυς ρυθμούς. Το να σε αντιγράψουν είναι απλά θέμα ελάχιστου χρόνου. Επίσης το χρονικό πλεονέκτημα είναι πολύ αδύνατο. Δείτε τη Google. Αυτός που μπαίνει δεύτερος ή τρίτος σε μια αγορά πολλές φορές έχει πλεονέκτημα γιατί ξέρει τα αδύνατα σημεία σου και (αν είναι ικανός) μπορεί να σε χτυπήσει πριν το πάρεις χαμπάρι.

Εκεί που υστερεί ο μέσος Έλληνας τεχνολογικός επιχειρηματίας (κατά την ταπεινή μου άποψη) είναι η αδυναμία του να εστιάσει σε μια μικρή εξειδικευμένη αγορά. Σε ένα συγκεκριμένο κύκλο ανθρώπων οι οποίοι γρήγορα θα δημιουργήσουν μια κοινότητα μέσα στην οποία θα λειτουργήσουν τα word of mouth dynamics.

Συνήθως όλοι μπαίνουμε στον πειρασμό να πιάσουμε όλους τους δυνητικούς πελάτες, να ικανοποιήσουμε όλες τις αγορές. Και είναι ένας πειρασμός δυνατός.

“Γιατί να μην φέρω κοντά μου τους geeks, αλλά και τους πολιτικοποιημένους, και όσους ασχολούνται με τα Media, κλπ.”

Λογικό. Δεν θέλεις να “εκχωρήσεις” κοινό σε πιθανούς ανταγωνιστές.

Όμως, ο ένας και μοναδικός λόγος που το Digg πέτυχε ήταν η ακριβώς αντίθετη λογική. Εστίασε στην κοινότητα των Geeks. Έχτισε σιγά – σιγά μια φανατική ομάδα από diggers η οποία ακολουθήθηκε από ένα φανατικό κοινό με παρόμοια ενδιαφέροντα που παρακολουθούσε και ψήφιζε. Τα word of mouth dynamics λειτούργησαν καταλυτικά.

business_week_kevin_rose.jpg
Ο Kevin Rose (μια επιχειρηματική ιδιοφυϊα σύμφωνα με πολλούς) έκανε κυριολεκτικά “κατάληψη” σε ένα συγκεκριμένο hive – έναν κενό (από ανταγωνιστές) χώρο γεμάτο με ανθρώπους που έχουν ίδια ενδιαφέροντα. Που ο ένας μιλάει με τον άλλον, που αναφέρεται στον άλλο, που κάνει links και προτείνει στον άλλο. Και όταν κατέλαβε αυτό το hive και κέρδισε την προσοχή της κοινότητας είχε την ευκαιρία να επεκταθεί και σε “διπλανούς” χώρους. Και αυτό προσπαθεί να κάνει τώρα.

Παράλληλα, όλες οι ανταγωνιστικές προσπάθειες είχαν το ίδιο χαρακτηριστικό. Την εστίαση σε ένα συγκεκριμένο κοινό. Κυρίως αυτές που πέτυχαν.

Για τον ίδιο λόγο κι εγώ δεν χρησιμοποιώ τέτοιες υπηρεσίες. Τα θέματα που με ενδιαφέρουν έντονα έχουν να κάνουν με το web 2.0 και τα Social Media. Ξέρω ότι αν κάνω μια βόλτα από εκεί σπάνια θα βρω κάτι (για μένα) ενδιαφέρον. Επίσης δεν θα καταχωρήσω κάτι που μου αρέσει γιατί ξέρω ότι πολύ λίγοι (από τις συγκεκριμένες κοινότητες) ενδιαφέρονται για αυτά τα θέματα.

Γιατί όλα έχουν να κάνουν με κοινότητες. Τα Social Media είναι κοινότητες. Και πριν μια κοινότητα γίνει πολύ μεγάλη ώστε να τους χωρέσει όλους (βλέπε Facebook) πρέπει να ξεκινήσει από πολύ μικρή ώστε να χωρέσει μόνο “τους δικούς μας” (βλέπε Facebook).

Αν ήμουν το Cull, το Buzz, ή άλλη παρόμοια υπηρεσία θα εστίαζα σε ένα κοινό. Στην ανάγκη θα “έδιωχνα” (με τον τρόπο μου) όσους δεν ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές της κοινότητας που θέλω να χτίσω.

Μικρός πόνος, μπρος στα κάλη της μακροπρόθεσμης επιτυχίας…

Continue Reading

Outsourcing Coding

Η τάση να γίνεται outsourced ένα project, τουλάχιστον στο καθαρά προγραμματιστικό κομμάτι του, για παράδειγμα σε μία start-up, είναι αρκετά επίκαιρο τον τελευταίο καιρό.Το concept είναι απλό: έχω μία καλή ιδέα και λίγα χρήματα, βρίσκω έναν Ινδό developer που την υλοποιεί σε μικρό χρονικό διάστημα και, έτσι ξαφνικά, γίνομαι ιδρυτής μίας επιχείρησης…Ίσως ακούγεται ιδεατό, και μάλλον είναι, ωστόσο πέρα από κάποιες σχεδόν κλασσικές αναφορές στο ζήτημα, όπως για παράδειγμα το πολυσυζητημένο post του Guy Kawasaki, υπάρχει πλέον πληθώρα αντίστοιχων διαθέσιμων υπηρεσιών, ενώ η σχετική συζήτηση είναι πραγματικά θερμή.Τα ερωτήματα που ανακύπτουν επομένως είναι: Υπάρχουν αντίστοιχες εμπειρίες; Ποια τα συμπεράσματα; Οδηγίες ή βέλτιστες πρακτικές; Η συνέχεια στα σχόλια…

Continue Reading

Πρακτικά Open Coffee Athens, πράξη IV

Χτες στο Bacaro έγινε και η 4η συνάντηση του OpenCoffee. Με πρόχειρους υπολογισμούς πρέπει να ήταν κάτι λιγότερο από 70 άτομα στο χώρο κατά τη διάρκεια των ομιλίων ενώ οι κουβέντες συνεχίστηκαν για αρκετή ώρα μετά τις παρουσιάσεις. Η συνάντηση υπάρχει ολόκληρη εδώ.

Για την ώρα, παραθέτω εν συντομία τα “πρακτικά” από όλη τη βραδιά και θα ακολουθήσουν επιμέρους posts με τις Powerpoint παρουσιάσεις της κάθε ομιλίας και τα βίντεο των ομιλιών. Αν κάποιος θέλει να ρωτήσει κάτι τους ομιλητές μπορεί να το κάνει στα σχόλια εκείνων των posts.

Παύλος Μπούκας: Ο ΠΜ παρουσίασε το Hellenic Cash Flow Club, την οργάνωση στην οποία είναι μέλος και η οποία έχει τις βάσεις της στο βιβλίο του Robert Kiyosaki, “Rich Dad Poor Dad” και το επιτραπέζιο Cash Flow παίζοντας το οποίο μπορεί κανείς να μάθει τις βασικές οικονομικές και επενδυτικές αρχές που παρουσιάζονται στο βιβλίο. Τα μέλη του HCFC συναντιούνται τακτικά για να παίξουν το επιτραπέζιο, οργανώνουν ημερίδες, κάνουν brainstorming sessions ενώ υπάρχει κι η προοπτική να δημιουργήσουν μια πλατφόρμα που θα προάγει την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα συνδέοντας άτομα που θέλουν να επιχειρήσουν με πιθανούς επενδυτές.

Παναγιώτης Παπαδόπουλος: O ΠΠ παρουσίασε την start-up που έχει στήσει με μια ομάδα φίλων. Η stayinathens.com παρέχει τη δυνατότητα σε φοιτητές που έρχονται με Erasmus στην Ελλάδα να βρουν ένα μέρος να μείνουν. Το project ξεκίνησε αρχικά εθελοντικά και όταν οι απαιτήσεις μεγάλωσαν μετατράπηκε σε επαγγελματικό εγχείρημα με το κάθε ιδρυτικό μέλος να συμβάλλει ένα ποσό της τάξης των 1500 ευρώ. Η εταιρεία είχε το σημαντικό πλεονέκτημα στην αρχή ότι είχε ήδη μια βάση χρηστών ενώ πλέον γίνονται σχέδια να επεκταθούν οι δραστηριότητες της πέρα από φοιτητές και σε εργαζόμενους που σκοπεύουν να μείνουν στην Ελλάδα για κάποιο διάστημα. Το site της εταιρίας είναι φτιαγμένο σε Ruby on Rails και αποτελεί το βασικό εργαλείο τους για την παροχή και προώθηση των υπηρεσιών της ενώ έχουν έρθει σε συμφωνία με εταιρίες όπως το Skype, την Wind κλπ.

Βασίλης Παπαντωνίου: O ΒΠ μίλησε για το ρόλο του usability στο σχεδιασμό websites και το πως έχουμε φτάσει σε ένα σχετικά καλό επίπεδο μετά από την ανάπτυξη προτύπων και templates στα τελευταία χρόνια ανάπτυξης του διαδικτύου. Η βελτιωμένη αισθητική των καινούριων websites επιτρέπει στους επισκέπτες να τα εμπιστεύονται ευκολότερα και αυτό είναι κάτι που πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους όσοι σχεδιάζουν. Ο λόγος είναι ότι δεν πρέπει να έχουμε στο νου μας τους εαυτούς μας (επειδή μπορεί να ανήκουμε σε μια πολύ ειδική υποκατηγορία χρηστών) αλλά τους επισκέπτες μας. Αυτό δεν είναι πάντα εύκολο και εκεί απαιτείται η συμβολή κάποιου κοινωνιολόγου ή ανθρωπολόγου αν μπορεί να βρεθεί τέτοιος ή έστω κάποιων φίλων που θα τεστάρουν τις αντιδράσεις που δημιουργεί ένα site. Σημαντική είναι και η ερώτηση του κάτα πόσο αποτελεί ουσιώδες τμήμα της ιδέας προς υλοποίηση το κοινωνικό κομμάτι της – αν όχι, δεν πρέπει να συμπεριλαμβάνεται απλά επειδή είναι “της μόδας τελευταία”.

Όνικ Παλατζιάν (Capital Connect): Ο ΟΠ αν και πλέον Venture Capitalist μας μίλησε για την εμπειρία του ως επιχειρηματίας σε start-up στην περίοδο πριν και μετά το dot-com boom. Παρουσίασε την ihavemoved.com που παρέχει τη δυνατότητα σε κάποιον που μετακομίζει να αλλάξει εύκολα και γρήγορα την ταχυδρομική διεύθυνση που είναι καταχωρημένη στις διάφορες υπηρεσίες που είναι συνδρομητής. Η ομιλία του ήταν γεμάτη χρήσιμες πληροφορίες και συμβουλές αλλά εδώ θα γράψω αυτές που ξεχώρισα εγώ:

  • Τα αρχικά του κίνητρα δεν ήταν τα χρήματα αλλά “να αλλάξει τον κόσμο”.
  • Αναφερόμενος στο ότι εξασφάλισαν 3+ εκατ. ευρώ χρηματοδότηση στη δύσκολη περίοδο του dot-com bubble: “Όταν μια ιδέα είναι καλή, είναι πάντα καλή”.
  • Αξιοσημείωτο είναι ότι απευθύνθηκαν στους καλύτερους δικηγόρους και marketers του Λονδίνου και κατάφεραν να τους “πουλήσουν” την ιδέα τους – ώστε να δεχτούν να τους πληρώσουν αν και εφόσουν πετύχαινε.
  • Ο τελικός σκοπός της εξαγοράς από μια μεγαλύτερη εταιρία μπορεί να επιτευχθεί από κάποιον απρόσμενο “παίχτη” – όπως έγινε στην περίπτωση τους στη Γερμανία και την Αγγλία από τα αντίστοιχα Ταχυδρομεία.
  • Οι επενδυτές επενδύουν σε άτομα πρώτα από όλα – όχι σε εταιρίες – και μπορούν να επενδύσουν και με τεχνογνωσία και με υπηρεσίες – όχι μόνο με χρήματα.
  • Μια εταιρία καλό είναι να έχει παραπάνω από 2 πηγές εισοδήματος – ποτέ δεν ξέρεις ποια από όλες θα γίνει η βασική.
  • Η υπήρεσια που προσέφεραν ήταν δωρεάν για τον πελάτη! Εισοδήματα είχαν βασικά από προμήθειες από τις υπηρεσίες στις οποίες ήταν συνδρομητές οι πελάτες τους (πχ τράπεζες, ΔΕΚΟ, κλπ).
  • Γενικά, η VC νοοτροπία είναι ακόμα ανώριμη στην Ελλάδα και παραμένει χαμηλού ρίσκου και “τραπεζική” στη φύση της. Οι VCs ψάχνουν να “βγουν” από την επένδυση απαιτώντας τα χρήματα τους πίσω σε λίγα χρόνια – με οποιοδήποτε τρόπο.
  • Δεν κάνουν όλοι για επιχειρηματίες – είναι μια πολύ ψυχοφθόρα διαδικασία.
  • Η Ελλάδα μπορεί να είναι φτωχή αλλά έχει το πλεονέκτημα ότι δέχεται βοήθεια από την Ευρώπη – σαφώς έχει νόημα οι Έλληνες επιχειρηματίες να ψάξουν χρηματοδότηση από Ευρωπαίους VCs.
  • Προκειμένου να έχει πιθανότητες επιτυχίας ένα τέτοιο αίτημα όμως πρέπει να πληρούνται τουλάχιστον τρία στοιχεία: α) μια ιδέα β) η υλοποίηση της και γ) μια πελατειακή βάση σε αυτήν – και όχι μόνο το πρώτο.
  • Γενικά η σειρά που ακολουθεί κανείς προκειμένου να μαζέψει χρήματα για μια start-up από το ευκολότερο στο δυσκολότερο είναι: α) τα αποθέματα μου, β) οικογένεια και φίλοι, γ) business angels, δ) incubators και στο τέλος μόνο ε) VCs.

Νομίζω αυτά ήταν τα βασικότερα σημεία – περιμένω τυχόν παραλείψεις και διορθώσεις στα σχόλια. Μέχρι την επόμενη φορά…

Continue Reading

Open Coffee Athens, πράξη IV, οι ομιλητές

Οι σύντομες παρουσιάσεις που θα πραγματοποιηθούν ‘μεταξύ καφέδων, ποτών και άφθονου networking‘ στα πλαίσια του Open Coffee Athens Meeting IV είναι οι ακόλουθες:

  • Οι Μιχάλης Βλάχος και Παύλος Μπούκας από το Hellenic Cash Flow Club Association θα παρουσιάσουν τις βασικές αρχές του πλούσιου μπαμπά, του βιβλίου περί επιχειρηματικότητας γύρω από το οποίο δημιουργήθηκε αρχικά μία διαδικτυακή κοινότητα, η οποία έχει σήμερα μετουσιωθεί σε οργανωμένη κοινότητα σε πραγματικό χώρο, πανελλαδικά αλλά και διεθνώς σε επίπεδο ελληνικής ομογένειας.
  • Ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος από το StayInAthens.com θα παρουσιάσει την εμπειρία μέσα από την οποία ένα πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών μετουσιώθηκε σε start-up, διευκολύνοντας την αναζήτηση καταλύματος για κάθε φοιτητή που επισκέπτεται την Αθήνα.
  • Ο Βασίλης Παπαντωνίου, PhD, θα δώσει ομιλία με τίτλο ‘Usability: Guerilla, gorilla and beyond‘, επιχειρώντας να παρουσιάσει πρακτικούς τρόπους που μπορούν να υποστηρίξουν τη μετάβαση από τα Web 2.0 λογότυπα και buzzwords στην ουσία μίας επιτυχημένης εμπειρίας χρήσης.
  • O Ονίκ Παλατζιάν από την Capital Connect, βετεράνος του είδους του δυνητικού επιχειρηματία σε ένα special guest talk, θα καταθέσει την εμπειρία του από την ίδρυση, λειτουργία και μεταπώληση δύο ιδιαίτερα επιτυχημένων διεθνών start-ups, των ihavemoved.com και ich-zieh-um.de, στο ακροατήριο του Open Coffee.

Η συνέχεια επί σκηνής (Τρίτη, 2 Οκτωβρίου, 18.00 στον πολυχώρο Bacaro, Σοφοκλέους 1). Λάβετε θέσεις αφήνοντας σχόλιο εδώ.

Continue Reading