Και η Wadja στο Open Coffee Athens V!

Μεταξύ των άλλων εκλεκτών καλεσμένων, στο event του Νοεμβρίου θα δώσουν το παρόν και οι Αλέξης Χριστοφόρου και Αργύρης Αργυρού από τη Wadja.com, οι οποίοι και θα παρουσιάσουν στο κοινό του Open Coffee την ελληνική start-up που φιλοδοξεί να αλλάξει τα διεθνή δεδομένα στο mobile social networking. H Wadja έχει ήδη βραβευθεί από το κοινό του mashable και μετράει το πρώτο εκατομμύριο χρηστών, παρέχοντας -μεταξύ άλλων- την τεχνολογία και τη δυνατότητα για αποστολή δωρεάν sms μυνημάτων από κάθε συσκευή και κάθε πλατφόρμα σε ολόκληρη την υφήλιο.

Η συνάντηση προδιαγράφεται εξαιρετική, λάβετε θέσεις

Continue Reading

Open Coffee Athens Meeting V, οι ομιλητές

Το line-up των συναντήσεων του Open Coffee Club μοιάζει να βελτιώνεται συνεχώς. Οι παρουσιάσεις που θα λάβουν χώρα ‘μεταξύ καφέδων, ποτών και άφθονου networking‘ στο event του Νοεμβρίου την ερχόμενη Τρίτη είναι οι εξής:

  • Ο Τριαντάφυλλος Τσουπλάκης από τον όμιλο ατομικών επιχειρήσεων IMApps (Internet Mobile Applications) θα μας περιγράψει το πως “Οι σπουδές έδωσαν τα εργαλεία, η ζωή στο εξωτερικό την έμπνευση και η επιστροφή στην Ελλάδα τη δημιουργία της IMApps“, η οποία και έχει ως σκοπό την ανάπτυξη desktop και mobile εφαρμογών υψηλών προδιαγραφών και όραμα την υιοθέτηση του όρου mobility στην ελληνική καθημερινότητα. Επίσης, θα εκθέσει το τελευταίο του δημιούργημα auto-trader.gr.
  • Ο Ιάσων Βασιλείου, Principal Engineering Manager στη Broadcom Hellas, θα επιχειρήσει, μέσα από την αφήγηση της προσωπικής του διαδρομής από το ΕΜΠ και το Berkeley, στη δημιουργία start-up στο χώρο της μικροηλεκτρονικής, τη μετεξέλιξή της σε πολυεθνική (Ελλάδα, Καλιφόρνια και Ινδία) και τελικά την εξαγορά της από τη Broadcom, να αποτυπώσει τη διαδικασία ίδρυσης και χρηματοδότησης μιας start-up από Venture Capitals, τράπεζες και άλλες εταιρείες, εν μέσω ανέκδοτων ιστοριών στα όρια της χρεοκοπίας.
  • Ο Άγγελος Μαγκλής, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Ατλαντίς Συμβουλευτική, θα αναπτύξει θέματα και πρακτικές που άπτονται της μακρόχρονης εμπειρίας του στο χώρο των ελληνικών και ευρωπαϊκών Venture Capitals, παράλληλα με την έκθεση της πληθώρας των δράσεων που πραγματεύεται η Ατλαντίς.
  • Ο κ. Βασίλειος Μακιός, καθηγητής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Πατρών και Διευθυντής του Hellenic Technology Clusters Initiative, πρόκειται να παρουσιάσει, μεταξύ άλλων, την εμπειρία και τα γενικότερα συμπεράσματα που προκύπτουν από το ιδιαίτερα επιτυχές παράδειγμα του HTCI cluster, σε μία ομιλία που αναμένεται τουλάχιστον απολαυστική.

Η συμμετοχή του πιο ψαγμένου και cool κοινού στην open social συνάντηση της Αθήνας αναμένεται εξίσου μεγάλη, ενώ η προσέλευση είναι εξ’ ορισμού ανοικτή και δωρεάν, αφήνοντας απλά σχόλιο εδώ. Η συνέχεια επί σκηνής του bacaro, την Τρίτη 6 Νοεμβρίου στις 18.00 το απόγευμα.

Update: Οι Άλεξ Χριστοφόρου και Αργύρης Αργυρού από τη Wadja.com θα παρουσιάσουν στο κοινό του Open Coffee την ελληνική start-up  που φιλοδοξεί να αλλάξει τα διεθνή δεδομένα στο mobile social networking. H Wadja έχει ήδη βραβευθεί από το κοινό του mashable και μετράει το πρώτο εκατομμύριο χρηστών, παρέχοντας -μεταξύ άλλων- την τεχνολογία και τη δυνατότητα για αποστολή δωρεάν sms μυνημάτων από κάθε συσκευή και κάθε πλατφόρμα σε ολόκληρη την υφήλιο.

Continue Reading

ICT Forum 2007: Δηλώσεις και σκέψεις περί καινοτομίας και επιχειρηματικότητας

Παρευρέθηκα χθες στην ενότητα καινοτομία & επιχειρηματικότητα του ICT Forum 2007. Ο αριθμός των παριστάμενων υπήρξε μικρός, περίπου το ήμισυ των συμμετεχόντων σε μία συνάντηση του Open Coffee, ωστόσο το ενδιαφέρον αρκετών από τις ομιλίες υπήρξε δυσανάλογα μεγάλο. Θα επιχειρήσω να σκιαγραφήσω τις δύο, κατά τη γνώμη μου, περισσότερο αξιόλογες ομιλίες, κυρίως μέσω αναφοράς χαρακτηριστικών φράσεων που χρησιμοποιήθηκαν από τους ομιλητές.

Με αντίστροφη χρονική σειρά, τελευταίος από τους κύριους ομιλητές και εισηγητής της απογευματινής συνεδρίας εμφανίστηκε ο Γενικός Γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας, Ιωάννης Τσουκαλάς. Η παρουσία του κορυφαίου στελέχους της ΓΓΕΤ, με ισχύ αντίστοιχη υπουργού, εμπνέει σεβασμό και εμπιστοσύνη και τα όσα δήλωσε ο καθηγητής του ΑΠΘ -με την αποποίηση πως δεν εκφράζουν απαραίτητα τον φορέα που εκπροσωπεί αλλά μονάχα τον ίδιο προσωπικά- ενισχύουν περαιτέρω την αίσθηση αυτή.

  • “Η παιδεία οφείλει να είναι πρώτη, η έρευνα και η καινοτομία ακολουθούν, από τη μεταπτυχιακή εκπαίδευση και μετά.”
  • “Πανεπιστημιακό σύστημα στη χώρα δεν υπάρχει, υπάρχει ομάδα από δυνάμεις αριστείας που καταπιέζονται από άθλιους μέσους όρους.”
  • “Η τυραννία της μετριότητας και του μέσου όρου είναι και η εικόνα της χώρας γενικότερα. Η χώρα προχωρά με τις εξαιρέσεις της. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι δυναμικό μοντέλο ανάπτυξης.”
  • “Τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι ο μοναδικός οργανισμός που γνωρίζω στον κόσμο όπου οι πελάτες συμμετέχουν άμεσα και ενεργά στη διοίκηση. Είναι σαν ο επισκέπτης ασθενής να ψηφίζει τη διοίκηση του νοσοκομείου.”
  • “Ένα σύστημα αποτελείται από τις καταστατικές εξισώσεις του, τις αρχικές και τις οριακές του συνθήκες. Στην Ελλάδα δεν έχουμε τίποτα από τα τρία. Επομένως δεν έχουμε σύστημα. Και αυτό δεν μας οδηγεί πουθενά.”
  • “Μελέτη του ΟΟΣΑ υποδεικνύει πως ένα προϊόν για να είναι βιώσιμο, πρέπει να απευθύνεται σε πληθυσμό τουλάχιστον 40 εκατομμυρίων. Από όσο γνωρίζω, είμαστε λιγότεροι. Επομένως, η εξωστρέφεια είναι μονόδρομος.”
  • “Η έρευνα και η τεχνολογία μετατρέπουν το χρήμα σε γνώση. Η καινοτομία μετατρέπει τη γνώση σε χρήμα.”
  • “Το μόνο που δεν μας λείπει είναι τα χρήματα. Το ποσό που δαπανάται για έρευνα και τεχνολογία είναι μεγαλύτερο από τις συνολικές δαπάνες για την παιδεία. Πού είναι όμως η έρευνα, πού είναι η επιχειρηματικότητα, πού είναι η τεχνολογία;”

Προσωπικά θεωρώ τουλάχιστον αισιόδοξο το γεγονός πως ένα πρόσωπο σε τόσο υψηλό αξίωμα φέρει ωμή συναίσθηση της πραγματικότητας και δε διστάζει να τη σκιαγραφήσει με απόλυτα ρεαλιστικό τρόπο. Ωστόσο, αναρωτιέμαι, εφόσον υπάρχει σε αυτό το επίπεδο η διαπίστωση των προβλημάτων, η βούληση για τη λύση τους και η γνώση των καλών πρακτικών, για ποιο λόγο όλα αυτά δεν μετουσιώνονται σε αποφάσεις ικανές να αναστρέψουν την υφιστάμενη κατάσταση; Είναι τόσο σαθρό το κοινωνικό υπόστρωμα και τόσο καλά εδραιωμένη η “τυραννία του μέσου όρου” που δεν επιτρέπει την κινητικότητα, τη βάσιμη ελπίδα για ένα μέλλον με λαπρές προοπτικές;

Λίγο νωρίτερα είχε λάβει το λόγο ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών Βασίλειος Μακιός. Σε μία εξίσου απολαυστική εισήγηση, ο κ. Μακιός ανέπτυξε την εξέλιξη του Hellenic Technology Clusters Initiative, μία πρωτοβουλία τα αποτελέσματα της οποίας δεν μπορούν παρά να διαχέουν ένα κλίμα ιδιαίτερης ευφορίας, σε ευθεία αντίθεση με τις γενικότερες διαπιστώσεις που αναφέρθηκαν προηγούμενα.

Ο πρώτος συνεργατικός σχηματισμός (εξαιρετική απόδοση του όρου cluster στην ελληνική) δημιουργήθηκε από τους προσωκρατικούς (Πυθαγόρας, Θαλής), για να ακολουθήσει ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης. Αρκετούς αιώνες αργότερα, καλούμαστε να επαναλάβουμε το εγχείρημα και να δημιουργήσουμε clusters με στόχο και όραμα την καθιέρωση του brand “Innovation made in Greece.

Σε μία απόπειρα σύντομης αναλυσης swot για την επιχειρηματικότητα και την καινοτομία στην Ελλάδα, ο κ. Μακιός ανέφερε ως ισχυρό πλεονέκτημα τη νοοτροπία και τις ικανότητες (σε ατομικό επίπεδο) του ανθρώπινου δυναμικού μας. Χαρακτηριστικά ανέφερε: “Κάθε αμερικανικό πανεπιστήμιο έχει Έλληνες ως κορυφαίους ερευνητές. Εγώ προσωπικά, σε 25 χρόνια καριέρας ως καθηγητής στην Πάτρα, έχω στείλει 650 (!) φοιτητές μου στην Αμερική, και όλοι θριαμβεύουν!“. Ως κρισιμότερη των ευκαιριών χαρακτήρισε τη δυνατότητα του outsourcing, καθώς βρισκόμαστε γεωγραφικά κοντά σε αναπτυσσόμενες και αναπτυγμένες αγορές, ανάμεσα στις αδυναμίες ξεχώρισε τη δημόσια διοίκηση (“υπάρχουν ωστόσο αρκετά θετικά σημάδια, για παράδειγμα τα όσα αντιμετωπίσαμε κατά τη δημιουργία του HTCI“), ενώ σημαντικότερος κίνδυνος είναι επίσης οι περισσότερο ευέλικτοι ανταγωνιστές στην ευρύτερη περιοχή μας (Τσεχία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανία), οι οποίοι έχουν ήδη προχωρήσει στη δημιουργία αξιόλογων clusters.

Το HTCI αποτελεί εξαιρετικό παράδειγμα συνεργατικού σχηματισμού, σχετικά με τεχνολογίες μικροηλεκτρονικής. “Μέσα σε 1,5 (!) χρόνο, η παροχή των στοιχειωδών υπηρεσιών ενός cluster (για παράδειγμα παροχή χώρου, συμβούλων και σεμιναρίων, νομική υποστήριξη) είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία και συγκέντρωση 26 (!) νέων επιχειρήσεων του κλάδου, ενώ αρκετές είναι αυτές που βρίσκονται στην αναμονή. Πριν από λίγες μέρες παρουσιάσα την προσπάθεια στο MIT και στο Columbia, η ανταπόκριση ήταν εξαιρετική. Εκτός από επενδυτές, πολλοί Έλληνες επιθυμούν ισχυρά να επιστρέψουν και δραστηριοποιηθούν στο HTCI.

Συνοψίζοντας, ο κ. Μακιός ανέφερε: “Το Stanford έχει φτάσει σε αυτό το επίπεδο γιατί, πολύ απλά, πέρασε το μύνημα ‘Come with us to become millionaires!’. Οι Έλληνες φοιτητές είναι από τους πλέον ευέλικτους. Δίνεις σε κάποιον ένα θέμα για τη διπλωματική του εργασία, το οποίο εσύ δεν γνωρίζεις καν, και, σε 6 μήνες, έχει γίνει expert. Ας περάσουμε λοιπόν κι εμείς αυτό το μύνημα. Είναι η μοναδική λύση για να ξεφύγουν τα ελληνικά πανεπιστήμια από τη μιζέρια τους. Ας δώσουμε στους νέους μας την ευκαιρία και τη χαρά της επιχειρηματικότητας, και αυτό θα αλλάξει τη χώρα.

Οι τελευταίες αυτές αναφορές μου έφεραν στη μνήμη την εμπειρία της διπλωματικής μου εργασίας, μερικά χρόνια νωρίτερα. Επισυνάπτω τον επίλογο αυτής, αντί επιλόγου στο εκτενές αυτό post:

Η διαδικασία που ακολουθήθηκε για τη διερεύνηση του αντικειμένου της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελεί, δένδρο αποφάσεων. Η εκ βάθους διείσδυση σε άγνωστο για τον μηχανολόγο μηχανικό ερευνητικό αντικείμενο παρομοιάζεται εύστοχα με αναρρίχηση μέχρι τα απόκρημνα κλαδιά και παρακλάδια του δένδρου. Ο (απαγορευμένος;) καρπός του άμεσου χρηματικού κέρδους δεν κατακτήθηκε εν τέλει, αν και το άρωμα του υπήρξε συχνά κινητήρια δύναμη της αναρρίχησης. Ωστόσο, η καβαφική προσέγγιση της οδύσσειας φαίνεται πως επαληθεύεται, καθώς η ουτοπία της γης της επαγγελίας υπήρξε ίσως υπεύθυνη για αυτό που μπορούμε ήδη να απολαύσουμε: τους καρπούς της γνώσης.

Υστερόγραφο: Ο κ. Μακιός θα δώσει το παρόν στη συνάντηση του Νοεμβρίου, την επόμενη Τρίτη. Επίσης, ένας ακόμα πολύ αξιόλογος ομιλητής από το ICT Forum θα περιλαμβάνεται στη λίστα των παρουσιάσεων. Ανακοινώσεις οσονούπω.

Continue Reading

Open Coffee Athens Meeting, πράξη V, η ανακοίνωση

Ο στόχος είναι δεδομένος.  Το μέσο γνωστό. Τα αποτελέσματα μοιάζουν τουλάχιστον θετικά. Το μοτίβο, επομένως, επαναλαμβάνεται:

    open coffee athens IV
  • Ο χρόνος: Τρίτη 6 Νοεμβρίου.
    • 18.00 – 19.00: Προσέλευση και συστάσεις, warm-up drinks
    • 19.00 – 20.00: Παρουσιάσεις (έως 6, 5′ έκαστη) και ερωτήσεις
    • 20.00 – …: Κυρίως μέρος, drinks, networking, fun! 
  • Ο τόπος: Πολυχώρος Bacaro, Σοφοκλέους 1, εντός στοάς
  • Ο λόγος: Nerds και marketers, bloggers και δημοσιογράφοι, venture capitalists και developers, νέοι επιχειρηματίες και πεποιραμένοι PRs θα βρίσκονται, μεταξύ άλλων, όλοι εκεί, για να τους γνωρίσεις και να σε γνωρίσουν, σε ένα ανεπίσημο και διαδραστικό social network, που δημιουργήθηκε για να είναι πρωτίστως real-world
  • Ο τρόπος: Η συμμετοχή είναι, εκ των πραγμάτων, ανοικτή και δωρεάν, αφήνοντας ένα σχόλιο εδώ. Αν ενδιαφέρεσαι να παρουσιάσεις (επίσης δωρεάν) τη start-up, την εμπειρία ή την ιδέα σου στο πιο ψαγμένο και cool κοινό της πόλης, στέλνεις απλά email στο opencoffee.gr(παπί)gmail.com. Οι ομιλητές πρόκειται να ανακοινωθούν λίγες μέρες πριν το event.

 Ραντεβού στο bacaro λοιπόν!

    open coffee IV
Continue Reading

Κι όμως υπήρξε… First Tuesday Athens

older images from first tuesdayΟι νεώτεροι δεν γνωρίζαμε την ύπαρξή του. Κάποιοι από τους παλαιότερους, ωστόσο, σιγοψυθίριζαν: ‘Έχουν ξαναγίνει παρόμοιες απόπειρες. Θυμάστε το First Tuesday;’

Η μητρική χωροθέτηση φέρει ικανή επικάλυψη με τις επιδιώξεις του Open Coffee (χαρακτηριστικό παράδειγμα ο δανεισμός της χρονικής συντεταγμένης των συναντήσεων), το ερώτημα επομένως ανακύπτει έντονο: Υπήρξε αντίστοιχη προσπάθεια στην Ελλάδα;

Η αναζήτηση υπέδειξε -ομολογώ προς μεγάλη μου έκπληξη, και χαρά!- απρόσμενα θετικά αποτελέσματα: Ναι, υπήρξε, μία ιδιαίτερα σοβαρή και άρτια οργανωμένη προσπάθεια για υποδαύλιση των ελληνικών start-up!

Το ενδιαφέρον, προφανώς, δεν ικανοποιήθηκε με τις περιορισμένες αναφορές που εντοπίζονται στα άρθρα της περιόδου εκείνης, ωστόσο με την υπόδειξη του Ονίκ Παλαντζιάν, κατέστη εφικτή η επαφή με τον Γιώργο Χατζηδημητρίου, τέως First Tuesday City Leader για την Αθήνα και νυν στέλεχος του Private Equity Group της Εμπορικής.Παραθέτω αυτούσια την μαρτυρία του κ. Χατζηδημητρίου (η έμφαση, ωστόσο, είναι δική μου):

Η εμπειρία με την First Tuesday, με λίγα λόγια, ξεκίνησε περί τα τέλη του 2000, όπου πήραμε το ελληνικό chapter. Τότε ήταν η ουρά του hype του χρηματιστηρίου. To VC ήταν πολύ συγκεντρωμένο (τρία μεγάλα funds, Global, Εθνική και Εμπορική). Ανάμεσα στους στόχους ήταν η ενεργοποίηση του επιχειρηματικού κόσμου, η ενημέρωση γύρω από το VC, η δημιουργία δικτύων business angels, κλπ. Λάβαμε τις πρώτες χορηγίες από την Εμπορική και την Sun Microsystems που ενδιαφέρονταν για την δραστηριοποίηση του ελληνικού internet και κάναμε ένα μεγάλο event στο Μέγαρο.

Από εκεί άρχισαν τα δύσκολα, καθώς τα υπόλοιπα VCs έλεγαν ότι αν υπάρχει κάποια επένδυση θα περάσει από εμάς, ενώ τα μέλη που γράφτηκαν ήταν ελάχιστα, αφού κανείς δε θέλει να πληρώσει. Με τις χορηγίες που μαζέψαμε αρχικά, αλλά και με δικά μας χρήματα, κάναμε συνολικά 5-6 events, όπου πραγματοποιήθηκαν διαλέξεις για τους τύπους χρηματοδότησης, business planning και διάφορα άλλα θέματα που ήταν χρήσιμα για entrepreneurs, επίσης παρουσιάσεις από start-ups.Πολύς κόσμος έμαθε από εμάς, είδαμε εκατοντάδες business plans, τα οποία και διορθώσαμε, αλλά καμία εταιρεία δεν προχώρησε σε επένδυση και, για να είμαι ειλικρινής, Venture Capital πραγματικό στην Ελλάδα δε γινόταν, αφού όλοι είχαν όρεξη για κάτι εδραιωμένο, όχι start-up.

Δυστυχώς το πρόβλημα ξεκινάει από την εκπαίδευση, αφού κανένα σχολείο στην Ελλάδα δεν μαθαίνει τον κόσμο τι θα πει επιχειρηματικότητα. Κάποια στιγμή μάλιστα συνάδελφος δέχθηκε τα πυρά επιστημόνων, για το γεγονός ότι τα VC στην Ελλάδα δε δίνουν λεφτά στους επιστήμονες, για να λάβει την εξήγηση ότι τα VC είναι επιχειρήσεις και δεν δίνουν επιδοτήσεις (η μάστιγα των ελληνικών πανεπιστημίων, όπου κατά τ’ άλλα το κεφάλαιο είναι ο δαίμονας). Από την άλλη, και οι ελληνικές VC πρέπει κάποια στιγμή, αν θέλουν να λάβουν σωστά business plans, να επενδύσουν κάποια χρήματα στην εκπαίδευση των entrepreneurs.

Ομολογώ πως ο πρώην διοργανωτής του First Tuesday Athens είναι καταιγιστικός στις αναφορές του, θίγοντας πληθώρα θεμάτων, καθένα από τα οποία δικαιολογεί, αν μη τι άλλο, ξεχωριστή αναφορά σε επόμενα post. Επιχειρώντας -με περισσή δυσκολία- να περιοριστώ στα συμπεράσματα που φέρουν άμεση συσχέτιση με τη στοχοθέτηση και τις προτεραιότητες του παρόντος Open Coffee, αναφέρω την ιδιαίτερα διαφοροποιημένη φύση των δύο events, παράλληλα ωστόσο με το έντονα κοινό συστατικό τους, την επιδίωξη δηλαδή κλίματος δεκτικού για την εξέλιξη του ελληνικού κινήματος των start-up.

Ως Open Coffee Club οφείλουμε να αξιοποιήσουμε στο έπακρο τα διδάγματα από την πορεία των παλαιότερων συναντήσεων First Tuesday, αν επιθυμούμε η επίδραση των τρέχοντων προσπαθειών να είναι περισσότερο αποτελεσματική σε εύρος δράσεων και βάθος χρόνου. Προσωπικά θεωρώ πως το περισσότερο ‘ελαφρύ’ μοντέλο του Open Coffee είναι και περισσότερο βιώσιμο, ωστόσο αυτό απομένει να αποδειχθεί. Ή, καλύτερα, παραμένει υπόλογο στην ατομική ή συλλογική μας πρωτοβουλία και τη διακριτική μας ευχέρεια.

Σημείωση: Οι (πλέον βετεράνοι;) συμμετέχοντες στα First Tuesday events είναι τουλάχιστον ευπρόσδεκτοι να μας μεταφέρουν τις γνώσεις και εμπειρίες τους σε επόμενες συναντήσεις.

Continue Reading

Πως θα πετύχει ένα Ελληνικό startup?

Η ερώτηση του ενός εκατ. δολλαρίων.

buzz.jpgΠριν λίγο άκουγα το νέο επεισόδιο του metablogging podcast στο οποίο ο Νίκος Αναγνώστου είχε 3 καλεσμένους από το χώρο του Social Bookmarking – εκπροσωπούσαν το Cull.gr και το Buzz. Η κουβέντα ήταν πολύ ενδιαφερουσα και έμαθα πράγματα πολύ ενδιαφέροντα που δεν γνώριζα. Κάπου στη μέση της κουβέντας ο Νίκος διαπίστωσε

…και είναι λίγο καυμός μου γιατί το πράγμα δεν έχει προχωρήσει αρκετά….

Βέβαια, ο Νίκος αναφερόταν κυρίως στην έλλειψη πηγών με περιεχόμενο οι οποίες θα προωθηθούν σε social bookmarking sites. Στο ίδιο πρόβλημα εστίασαν και οι απαντήσεις των συνομιλητών. Στάθηκαν δηλαδή στην ελλειψη σωστής δικτυακής παρουσίας των μεγάλων mainstream sites. Όμως, με 20.000 ενεργά blogs σήμερα δεν θα έπρεπε να έχουμε τέτοιο πρόβλημα. Εκεί μέσα παράγεται σήμερα περιεχόμενο ικανό να συντηρήσει πολλά Cull ή Buzz.

cull-s.jpgΌμως δεν αξιοποιείται, και θα προσπαθήσω να εστιάσω στο λόγο που γίνεται αυτό. Καταλαβαίνω ότι όλοι όσοι ξεκίνησαν τέτοιου είδους υπηρεσίες το έκαναν εμπνευσμένοι από την τεράστια επιτυχία του Digg.

Λογικό. Αν πέτυχε εκεί, γιατί να μην πετύχει κι εδώ.

Όμως νομίζω ότι παρόμοιες προσπάθειες βασίζονται σε λάθος εστίαση. Ξεκινάς μια νέα επιχειρηματική προσπάθεια, και το πρώτο που πρέπει να απαντήσεις είναι: ποιό είναι το πλεονέκτημα σου. Συνήθως σε όλα τα τεχνολογικά startups η ιδέα είναι ότι το πλεονέκτημα είναι η τεχνολογία. “Το κάνω καλά” ή “θα το κάνω καλύτερα από τους άλλους“.

Επίσης ως βασικό πλεονέκτημα θεωρείται ο χρόνος. “Αν προλάβω και το κάνω πρώτος έχω πιάσει τους early adopters“.

Όμως, η τεχνολογία αντιγράφεται γρήγορα – η γνώση της διαδίδεται με απίστευτυς ρυθμούς. Το να σε αντιγράψουν είναι απλά θέμα ελάχιστου χρόνου. Επίσης το χρονικό πλεονέκτημα είναι πολύ αδύνατο. Δείτε τη Google. Αυτός που μπαίνει δεύτερος ή τρίτος σε μια αγορά πολλές φορές έχει πλεονέκτημα γιατί ξέρει τα αδύνατα σημεία σου και (αν είναι ικανός) μπορεί να σε χτυπήσει πριν το πάρεις χαμπάρι.

Εκεί που υστερεί ο μέσος Έλληνας τεχνολογικός επιχειρηματίας (κατά την ταπεινή μου άποψη) είναι η αδυναμία του να εστιάσει σε μια μικρή εξειδικευμένη αγορά. Σε ένα συγκεκριμένο κύκλο ανθρώπων οι οποίοι γρήγορα θα δημιουργήσουν μια κοινότητα μέσα στην οποία θα λειτουργήσουν τα word of mouth dynamics.

Συνήθως όλοι μπαίνουμε στον πειρασμό να πιάσουμε όλους τους δυνητικούς πελάτες, να ικανοποιήσουμε όλες τις αγορές. Και είναι ένας πειρασμός δυνατός.

“Γιατί να μην φέρω κοντά μου τους geeks, αλλά και τους πολιτικοποιημένους, και όσους ασχολούνται με τα Media, κλπ.”

Λογικό. Δεν θέλεις να “εκχωρήσεις” κοινό σε πιθανούς ανταγωνιστές.

Όμως, ο ένας και μοναδικός λόγος που το Digg πέτυχε ήταν η ακριβώς αντίθετη λογική. Εστίασε στην κοινότητα των Geeks. Έχτισε σιγά – σιγά μια φανατική ομάδα από diggers η οποία ακολουθήθηκε από ένα φανατικό κοινό με παρόμοια ενδιαφέροντα που παρακολουθούσε και ψήφιζε. Τα word of mouth dynamics λειτούργησαν καταλυτικά.

business_week_kevin_rose.jpg
Ο Kevin Rose (μια επιχειρηματική ιδιοφυϊα σύμφωνα με πολλούς) έκανε κυριολεκτικά “κατάληψη” σε ένα συγκεκριμένο hive – έναν κενό (από ανταγωνιστές) χώρο γεμάτο με ανθρώπους που έχουν ίδια ενδιαφέροντα. Που ο ένας μιλάει με τον άλλον, που αναφέρεται στον άλλο, που κάνει links και προτείνει στον άλλο. Και όταν κατέλαβε αυτό το hive και κέρδισε την προσοχή της κοινότητας είχε την ευκαιρία να επεκταθεί και σε “διπλανούς” χώρους. Και αυτό προσπαθεί να κάνει τώρα.

Παράλληλα, όλες οι ανταγωνιστικές προσπάθειες είχαν το ίδιο χαρακτηριστικό. Την εστίαση σε ένα συγκεκριμένο κοινό. Κυρίως αυτές που πέτυχαν.

Για τον ίδιο λόγο κι εγώ δεν χρησιμοποιώ τέτοιες υπηρεσίες. Τα θέματα που με ενδιαφέρουν έντονα έχουν να κάνουν με το web 2.0 και τα Social Media. Ξέρω ότι αν κάνω μια βόλτα από εκεί σπάνια θα βρω κάτι (για μένα) ενδιαφέρον. Επίσης δεν θα καταχωρήσω κάτι που μου αρέσει γιατί ξέρω ότι πολύ λίγοι (από τις συγκεκριμένες κοινότητες) ενδιαφέρονται για αυτά τα θέματα.

Γιατί όλα έχουν να κάνουν με κοινότητες. Τα Social Media είναι κοινότητες. Και πριν μια κοινότητα γίνει πολύ μεγάλη ώστε να τους χωρέσει όλους (βλέπε Facebook) πρέπει να ξεκινήσει από πολύ μικρή ώστε να χωρέσει μόνο “τους δικούς μας” (βλέπε Facebook).

Αν ήμουν το Cull, το Buzz, ή άλλη παρόμοια υπηρεσία θα εστίαζα σε ένα κοινό. Στην ανάγκη θα “έδιωχνα” (με τον τρόπο μου) όσους δεν ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές της κοινότητας που θέλω να χτίσω.

Μικρός πόνος, μπρος στα κάλη της μακροπρόθεσμης επιτυχίας…

Continue Reading