Κι όμως υπήρξε… First Tuesday Athens

older images from first tuesdayΟι νεώτεροι δεν γνωρίζαμε την ύπαρξή του. Κάποιοι από τους παλαιότερους, ωστόσο, σιγοψυθίριζαν: ‘Έχουν ξαναγίνει παρόμοιες απόπειρες. Θυμάστε το First Tuesday;’

Η μητρική χωροθέτηση φέρει ικανή επικάλυψη με τις επιδιώξεις του Open Coffee (χαρακτηριστικό παράδειγμα ο δανεισμός της χρονικής συντεταγμένης των συναντήσεων), το ερώτημα επομένως ανακύπτει έντονο: Υπήρξε αντίστοιχη προσπάθεια στην Ελλάδα;

Η αναζήτηση υπέδειξε -ομολογώ προς μεγάλη μου έκπληξη, και χαρά!- απρόσμενα θετικά αποτελέσματα: Ναι, υπήρξε, μία ιδιαίτερα σοβαρή και άρτια οργανωμένη προσπάθεια για υποδαύλιση των ελληνικών start-up!

Το ενδιαφέρον, προφανώς, δεν ικανοποιήθηκε με τις περιορισμένες αναφορές που εντοπίζονται στα άρθρα της περιόδου εκείνης, ωστόσο με την υπόδειξη του Ονίκ Παλαντζιάν, κατέστη εφικτή η επαφή με τον Γιώργο Χατζηδημητρίου, τέως First Tuesday City Leader για την Αθήνα και νυν στέλεχος του Private Equity Group της Εμπορικής.Παραθέτω αυτούσια την μαρτυρία του κ. Χατζηδημητρίου (η έμφαση, ωστόσο, είναι δική μου):

Η εμπειρία με την First Tuesday, με λίγα λόγια, ξεκίνησε περί τα τέλη του 2000, όπου πήραμε το ελληνικό chapter. Τότε ήταν η ουρά του hype του χρηματιστηρίου. To VC ήταν πολύ συγκεντρωμένο (τρία μεγάλα funds, Global, Εθνική και Εμπορική). Ανάμεσα στους στόχους ήταν η ενεργοποίηση του επιχειρηματικού κόσμου, η ενημέρωση γύρω από το VC, η δημιουργία δικτύων business angels, κλπ. Λάβαμε τις πρώτες χορηγίες από την Εμπορική και την Sun Microsystems που ενδιαφέρονταν για την δραστηριοποίηση του ελληνικού internet και κάναμε ένα μεγάλο event στο Μέγαρο.

Από εκεί άρχισαν τα δύσκολα, καθώς τα υπόλοιπα VCs έλεγαν ότι αν υπάρχει κάποια επένδυση θα περάσει από εμάς, ενώ τα μέλη που γράφτηκαν ήταν ελάχιστα, αφού κανείς δε θέλει να πληρώσει. Με τις χορηγίες που μαζέψαμε αρχικά, αλλά και με δικά μας χρήματα, κάναμε συνολικά 5-6 events, όπου πραγματοποιήθηκαν διαλέξεις για τους τύπους χρηματοδότησης, business planning και διάφορα άλλα θέματα που ήταν χρήσιμα για entrepreneurs, επίσης παρουσιάσεις από start-ups.Πολύς κόσμος έμαθε από εμάς, είδαμε εκατοντάδες business plans, τα οποία και διορθώσαμε, αλλά καμία εταιρεία δεν προχώρησε σε επένδυση και, για να είμαι ειλικρινής, Venture Capital πραγματικό στην Ελλάδα δε γινόταν, αφού όλοι είχαν όρεξη για κάτι εδραιωμένο, όχι start-up.

Δυστυχώς το πρόβλημα ξεκινάει από την εκπαίδευση, αφού κανένα σχολείο στην Ελλάδα δεν μαθαίνει τον κόσμο τι θα πει επιχειρηματικότητα. Κάποια στιγμή μάλιστα συνάδελφος δέχθηκε τα πυρά επιστημόνων, για το γεγονός ότι τα VC στην Ελλάδα δε δίνουν λεφτά στους επιστήμονες, για να λάβει την εξήγηση ότι τα VC είναι επιχειρήσεις και δεν δίνουν επιδοτήσεις (η μάστιγα των ελληνικών πανεπιστημίων, όπου κατά τ’ άλλα το κεφάλαιο είναι ο δαίμονας). Από την άλλη, και οι ελληνικές VC πρέπει κάποια στιγμή, αν θέλουν να λάβουν σωστά business plans, να επενδύσουν κάποια χρήματα στην εκπαίδευση των entrepreneurs.

Ομολογώ πως ο πρώην διοργανωτής του First Tuesday Athens είναι καταιγιστικός στις αναφορές του, θίγοντας πληθώρα θεμάτων, καθένα από τα οποία δικαιολογεί, αν μη τι άλλο, ξεχωριστή αναφορά σε επόμενα post. Επιχειρώντας -με περισσή δυσκολία- να περιοριστώ στα συμπεράσματα που φέρουν άμεση συσχέτιση με τη στοχοθέτηση και τις προτεραιότητες του παρόντος Open Coffee, αναφέρω την ιδιαίτερα διαφοροποιημένη φύση των δύο events, παράλληλα ωστόσο με το έντονα κοινό συστατικό τους, την επιδίωξη δηλαδή κλίματος δεκτικού για την εξέλιξη του ελληνικού κινήματος των start-up.

Ως Open Coffee Club οφείλουμε να αξιοποιήσουμε στο έπακρο τα διδάγματα από την πορεία των παλαιότερων συναντήσεων First Tuesday, αν επιθυμούμε η επίδραση των τρέχοντων προσπαθειών να είναι περισσότερο αποτελεσματική σε εύρος δράσεων και βάθος χρόνου. Προσωπικά θεωρώ πως το περισσότερο ‘ελαφρύ’ μοντέλο του Open Coffee είναι και περισσότερο βιώσιμο, ωστόσο αυτό απομένει να αποδειχθεί. Ή, καλύτερα, παραμένει υπόλογο στην ατομική ή συλλογική μας πρωτοβουλία και τη διακριτική μας ευχέρεια.

Σημείωση: Οι (πλέον βετεράνοι;) συμμετέχοντες στα First Tuesday events είναι τουλάχιστον ευπρόσδεκτοι να μας μεταφέρουν τις γνώσεις και εμπειρίες τους σε επόμενες συναντήσεις.

Continue Reading

Πως θα πετύχει ένα Ελληνικό startup?

Η ερώτηση του ενός εκατ. δολλαρίων.

buzz.jpgΠριν λίγο άκουγα το νέο επεισόδιο του metablogging podcast στο οποίο ο Νίκος Αναγνώστου είχε 3 καλεσμένους από το χώρο του Social Bookmarking – εκπροσωπούσαν το Cull.gr και το Buzz. Η κουβέντα ήταν πολύ ενδιαφερουσα και έμαθα πράγματα πολύ ενδιαφέροντα που δεν γνώριζα. Κάπου στη μέση της κουβέντας ο Νίκος διαπίστωσε

…και είναι λίγο καυμός μου γιατί το πράγμα δεν έχει προχωρήσει αρκετά….

Βέβαια, ο Νίκος αναφερόταν κυρίως στην έλλειψη πηγών με περιεχόμενο οι οποίες θα προωθηθούν σε social bookmarking sites. Στο ίδιο πρόβλημα εστίασαν και οι απαντήσεις των συνομιλητών. Στάθηκαν δηλαδή στην ελλειψη σωστής δικτυακής παρουσίας των μεγάλων mainstream sites. Όμως, με 20.000 ενεργά blogs σήμερα δεν θα έπρεπε να έχουμε τέτοιο πρόβλημα. Εκεί μέσα παράγεται σήμερα περιεχόμενο ικανό να συντηρήσει πολλά Cull ή Buzz.

cull-s.jpgΌμως δεν αξιοποιείται, και θα προσπαθήσω να εστιάσω στο λόγο που γίνεται αυτό. Καταλαβαίνω ότι όλοι όσοι ξεκίνησαν τέτοιου είδους υπηρεσίες το έκαναν εμπνευσμένοι από την τεράστια επιτυχία του Digg.

Λογικό. Αν πέτυχε εκεί, γιατί να μην πετύχει κι εδώ.

Όμως νομίζω ότι παρόμοιες προσπάθειες βασίζονται σε λάθος εστίαση. Ξεκινάς μια νέα επιχειρηματική προσπάθεια, και το πρώτο που πρέπει να απαντήσεις είναι: ποιό είναι το πλεονέκτημα σου. Συνήθως σε όλα τα τεχνολογικά startups η ιδέα είναι ότι το πλεονέκτημα είναι η τεχνολογία. “Το κάνω καλά” ή “θα το κάνω καλύτερα από τους άλλους“.

Επίσης ως βασικό πλεονέκτημα θεωρείται ο χρόνος. “Αν προλάβω και το κάνω πρώτος έχω πιάσει τους early adopters“.

Όμως, η τεχνολογία αντιγράφεται γρήγορα – η γνώση της διαδίδεται με απίστευτυς ρυθμούς. Το να σε αντιγράψουν είναι απλά θέμα ελάχιστου χρόνου. Επίσης το χρονικό πλεονέκτημα είναι πολύ αδύνατο. Δείτε τη Google. Αυτός που μπαίνει δεύτερος ή τρίτος σε μια αγορά πολλές φορές έχει πλεονέκτημα γιατί ξέρει τα αδύνατα σημεία σου και (αν είναι ικανός) μπορεί να σε χτυπήσει πριν το πάρεις χαμπάρι.

Εκεί που υστερεί ο μέσος Έλληνας τεχνολογικός επιχειρηματίας (κατά την ταπεινή μου άποψη) είναι η αδυναμία του να εστιάσει σε μια μικρή εξειδικευμένη αγορά. Σε ένα συγκεκριμένο κύκλο ανθρώπων οι οποίοι γρήγορα θα δημιουργήσουν μια κοινότητα μέσα στην οποία θα λειτουργήσουν τα word of mouth dynamics.

Συνήθως όλοι μπαίνουμε στον πειρασμό να πιάσουμε όλους τους δυνητικούς πελάτες, να ικανοποιήσουμε όλες τις αγορές. Και είναι ένας πειρασμός δυνατός.

“Γιατί να μην φέρω κοντά μου τους geeks, αλλά και τους πολιτικοποιημένους, και όσους ασχολούνται με τα Media, κλπ.”

Λογικό. Δεν θέλεις να “εκχωρήσεις” κοινό σε πιθανούς ανταγωνιστές.

Όμως, ο ένας και μοναδικός λόγος που το Digg πέτυχε ήταν η ακριβώς αντίθετη λογική. Εστίασε στην κοινότητα των Geeks. Έχτισε σιγά – σιγά μια φανατική ομάδα από diggers η οποία ακολουθήθηκε από ένα φανατικό κοινό με παρόμοια ενδιαφέροντα που παρακολουθούσε και ψήφιζε. Τα word of mouth dynamics λειτούργησαν καταλυτικά.

business_week_kevin_rose.jpg
Ο Kevin Rose (μια επιχειρηματική ιδιοφυϊα σύμφωνα με πολλούς) έκανε κυριολεκτικά “κατάληψη” σε ένα συγκεκριμένο hive – έναν κενό (από ανταγωνιστές) χώρο γεμάτο με ανθρώπους που έχουν ίδια ενδιαφέροντα. Που ο ένας μιλάει με τον άλλον, που αναφέρεται στον άλλο, που κάνει links και προτείνει στον άλλο. Και όταν κατέλαβε αυτό το hive και κέρδισε την προσοχή της κοινότητας είχε την ευκαιρία να επεκταθεί και σε “διπλανούς” χώρους. Και αυτό προσπαθεί να κάνει τώρα.

Παράλληλα, όλες οι ανταγωνιστικές προσπάθειες είχαν το ίδιο χαρακτηριστικό. Την εστίαση σε ένα συγκεκριμένο κοινό. Κυρίως αυτές που πέτυχαν.

Για τον ίδιο λόγο κι εγώ δεν χρησιμοποιώ τέτοιες υπηρεσίες. Τα θέματα που με ενδιαφέρουν έντονα έχουν να κάνουν με το web 2.0 και τα Social Media. Ξέρω ότι αν κάνω μια βόλτα από εκεί σπάνια θα βρω κάτι (για μένα) ενδιαφέρον. Επίσης δεν θα καταχωρήσω κάτι που μου αρέσει γιατί ξέρω ότι πολύ λίγοι (από τις συγκεκριμένες κοινότητες) ενδιαφέρονται για αυτά τα θέματα.

Γιατί όλα έχουν να κάνουν με κοινότητες. Τα Social Media είναι κοινότητες. Και πριν μια κοινότητα γίνει πολύ μεγάλη ώστε να τους χωρέσει όλους (βλέπε Facebook) πρέπει να ξεκινήσει από πολύ μικρή ώστε να χωρέσει μόνο “τους δικούς μας” (βλέπε Facebook).

Αν ήμουν το Cull, το Buzz, ή άλλη παρόμοια υπηρεσία θα εστίαζα σε ένα κοινό. Στην ανάγκη θα “έδιωχνα” (με τον τρόπο μου) όσους δεν ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές της κοινότητας που θέλω να χτίσω.

Μικρός πόνος, μπρος στα κάλη της μακροπρόθεσμης επιτυχίας…

Continue Reading

OpenCoffee στη Θεσσαλονίκη 11-10-2007

Έγινε στις 11-10-2007 η πρώτη συνάντηση του OpenCoffee Θεσσαλονίκης.

Μαζευτήκαμε 7 ατομα αριθμός μικρός αλλα ικανός για να αποτελέσει την αρχή για τις επόμενες συναντήσεις. Η συνάντηση κράτησε από τις 6 ως τις 8.  Η περισσότερη ώρα αφιερώθηκε σε γνωριμία και αυτοπαρουσίαση των μελών προς τα υπόλοιπα άτομα. Υπήρχαν άτομα είτε που είχαν στήσει μια επιχείρηση η οποία η οποία λειτουργεί καθώς και άτομα τα οποία ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με την επιχειρηματικότητα αλλά δεν έχουν ακόμα κάνει τα πρώτα τους βήματα.

Η απάντηση στο ερώτημα για το αν θα συνεχιστούν οι συναντήσεις πιστεύω μπορεί να δωθεί απο το αν θα υπάρχουν θέματα τα οποία θα μπορούν να συζητηθούν αφού πρώτα παρουσιαστούν απο κάποιον. Η ανάγκη των νέων ανθρώπων που ενδιαφέρονται για επικοινωνία είναι κάτι το οποίο πιστεύω ότι θα παρακινήσει οσους συμμετήχαν, αλλά και όσους δήλωσαν ενδιαφέρον αλλα δεν μπόρεσαν να παρεβρεθούν, στο να συνεχιστεί αυτή η προσπάθεια.

Σίγουρα θα χρειαστούμε και τη βοήθεια του αδελφού OpenCoffee της Αθήνας κυρίως στην παροχή ατόμων για να κάνουν παρουσιάσεις. Είναι γνωστό οτι εδω πάνω σπανίζουν οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν μια σχετική εμπειρία όπως το να ήταν για παράδειγμα ωφελειμένοι απο venture capitalists ώστε να κάνουν μια παρουσίαση.

Κοινή πεποίθηση είναι οτι κατι πρεπει να γίνει, συγκεκριμένα πρέπει να κάνουμε, σχετικά με την υποτονικότητα και την απαξίωση της έννοιας της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα.

Η ευκαιρία να γίνουμε μια μεγαλη παρέα με κοινα ενδιαφέροντα γύρω από την επιχειρηματικότητα έφτασε.

Τα λέμε σε περίπου ένα μήνα.

Continue Reading

Pop!Tech 2007

Το Pop!Tech είναι μια εκδήλωση στην οποία κάνουν παρουσιάσεις πάνω από 40 κορυφαίοι διανοούμενοι και ερευνητές στην τεχνολογία, επιστήμη, καινοτομία, design, μέσα, εξερεύνηση και την τέχνη.

Φέτος θα λάβει χώρα μεταξύ 18 και 20 Οκτωβρίου και είναι δυνατό να την παρακολουθήσετε μέσω live streaming.

Πιο κοντά στα ενδιαφέροντα του παρόντος blog είναι:

  • η ομιλία του Nathan Eagle από το MIT ο οποίος ερευνά μεταξύ άλλων τις αναπάντεχες χρήσεις των κινητών τηλεφώνων σε αναπτυσσόμενες χώρες
  • ο CEO της Powercast η οποία αναπτύσσει τεχνολογία για ασύρματη μεταφορά ενέργειας
  • ο Joe McCarthy, Principal Instigator στο Nokia Research Lab, θα μιλήσει για τη σύμπτυξη περίγυρου (context), περιεχομένου και κοινότητας.
Continue Reading

Outsourcing Coding

Η τάση να γίνεται outsourced ένα project, τουλάχιστον στο καθαρά προγραμματιστικό κομμάτι του, για παράδειγμα σε μία start-up, είναι αρκετά επίκαιρο τον τελευταίο καιρό.Το concept είναι απλό: έχω μία καλή ιδέα και λίγα χρήματα, βρίσκω έναν Ινδό developer που την υλοποιεί σε μικρό χρονικό διάστημα και, έτσι ξαφνικά, γίνομαι ιδρυτής μίας επιχείρησης…Ίσως ακούγεται ιδεατό, και μάλλον είναι, ωστόσο πέρα από κάποιες σχεδόν κλασσικές αναφορές στο ζήτημα, όπως για παράδειγμα το πολυσυζητημένο post του Guy Kawasaki, υπάρχει πλέον πληθώρα αντίστοιχων διαθέσιμων υπηρεσιών, ενώ η σχετική συζήτηση είναι πραγματικά θερμή.Τα ερωτήματα που ανακύπτουν επομένως είναι: Υπάρχουν αντίστοιχες εμπειρίες; Ποια τα συμπεράσματα; Οδηγίες ή βέλτιστες πρακτικές; Η συνέχεια στα σχόλια…

Continue Reading

Ζήσε τον μύθο?

Ξεφυλλίζοντας ένα τεύχος του BusinessWeek έπεσα στην ακόλουθη διαφήμιση:

Ireland, knowledge is in our nature

Όσο εμείς διαφημίζουμε τον μύθο που θα ζήσει ο τουρίστας στην Ελλάδα, άλλα κράτη διαφημίζουν το ευνοϊκό επιχειρηματικό κλίμα, τις υποδομές και ότι άλλο μπορεί να προσελκύσει επενδύσεις. Μιλάμε όλοι για το θαύμα της Ιρλανδίας. Δεν είναι τυχαίο. Είναι αποτέλεσμα μεθοδικής δουλειάς.

Όσο εμείς θα σκεφτόμαστε πως θα ..δαγκώσουμε τους τουρίστες που μας τιμούν κάθε χρόνο, η Τουρκία, η Βουλγαρία, τα Σκόπια και οι υπόλοιπες χώρες των Βαλκανίων αποτελούν προορισμό για τις μεγάλες πολυεθνικές. Το ειρωνικό είναι ότι το αρνητικό κλίμα στην Ελλάδα στρέφει ακόμα και τους Έλληνες επιχειρηματίες σε επενδύσεις στις γειτονικές χώρες!

Μήπως, τελικά, θα έπρεπε να εξετάσουμε πιο σοβαρά την πρόταση για υπουργείο Πληροφορικής (ή Τεχνολογίας, ή Επιχειρηματικότητας) που είχε τεθεί στο τραπέζι στην πρόσφατη προεκλογική περίοδο;

Continue Reading