Την Τρίτη, 8 Ιανουαρίου, πραγματοποιήθηκε η 7η συνάντηση OpenCoffee, στο BIOS. Η προσέλευση ξεκίνησε νωρίς και σύντομα ο χώρος γέμισε. Για 2η φορά οι παρευρισκόμενοι έγραφαν τα ονόματα τους στα ειδικά αυτοκόλλητα, ανάλογα με την «ιδιότητα» τους (οι ‘παλιοί’, οι ‘λεφτάδες’ και οι ‘start-upers’.) Περίπου στις 20.00 ο Γιώργος Τζιραλής έκανε το κάλεσμα να προσέλθουν όλοι στον χώρο των παρουσιάσεων.
Την αρχή των παρουσιάσεων έκανε ο Γιώργος Κασσελάκης, φοιτητής του τμήματος Πληροφορικής του ΑΠΘ. Παρουσίασε το Sojourner, ένα project που έχει σχέση με την διαχείριση feeds, και που πηγάζει από την διπλωματική του εργασία. Το πρόβλημα που καλείται να λύσει η συγκεκριμένη προσπάθεια είναι το εξής:
Πλέον, ο κάθε χρήστης του internet, δημιουργεί πληροφορία σε πολλά διαφορετικά επίπεδα και εφαρμογές, όπως για παράδειγμα γράφοντας στο blog του, ανεβάζοντας φωτογραφίες στο Flickr, δημιουργώντας videos για το YouTube κτλ… Έτσι η αποτελεσματική παρακολούθηση όλων των δραστηριοτήτων ενός χρήστη, γίνεται πολύ δύσκολη. Εδώ έρχεται το Sojourner, ένας πρωτότυπος feed reader, που αυτό που κάνει ουσιαστικά είναι να ενοποιεί πολλά διαφορετικά είδη feeds (twitter, youtube, facebook, digg κτλ..) σε ένα, δημιουργώντας ένα εικονικό feed, δηλαδή να «ενοποιεί όλες τις πτυχές μιας τεμαχισμένης περσόνας». Ο Γιώργος μας παρουσίασε διάφορες φωτογραφίες της εφαρμογής, διότι το wi-fi είχε κάποιο πρόβλημα και δεν καταφέραμε να την δούμε να τρέχει live! Επίσης παρουσίασε συνοπτικά και άλλες εξειδικευμένες υπηρεσίες του Sojourner, όπως την αναζήτηση με πολλαπλά φίλτρα. Κατέληξε πως η όλη προσπάθεια έχει πολύ σημαντικά πλεονεκτήματα, όπως πλούσια επεκτασιμότητα και καλύτερο user-experience. Επιχειρηματικά σκέφτεται να εκμεταλλευτεί το όλο concept, πουλώντας την εφαρμογή (desktop) ή βάζοντας διαφημίσεις στην web-έκδοση της.
Ο δεύτερος ομιλητής, ο Σπύρος Παπαδόπουλος, μας ήρθε από πολύ μακριά… από το Chicago και μας μίλησε στα αγγλικά! Είναι δημιουργός του Daily Frappe, ενός website για τους Έλληνες στο εξωτερικό. Το πρόβλημα που εντόπισαν τα άτομα πίσω από αυτήν την προσπάθεια, και σκέφτηκαν να την υλοποιήσουν, είναι πως υπάρχουν πολλοί Έλληνες στο εξωτερικό, αλλά δεν υπάρχει μια «global» ιστοσελίδα, ως σημείο αναφοράς γι’ αυτούς. Επίσης, οι 2ης γενιάς Έλληνες, έχουν χάσει την επαφή με την μητρική γλώσσα.
Κάπως έτσι δημιουργήθηκε το Daily Frappe, από 3 άτομα με διαφορετικά background (marketing, technical, community). Η ιστοσελίδα είναι στα αγγλικά, community focused, και σε ανεπίσημο -γενικότερα- ύφος. Σκοπεύουν να εκμεταλλευτούν την ιστοσελίδα εμπορικά με 3 κυρίως τρόπους:
- Διαφήμιση, τόσο «εξατομικευμένα» σε τοπικό επίπεδο, όσο και από παγκόσμια γνωστές εταιρείες.
- Προσφέροντας υπηρεσίες ηλεκτρονικού καταλόγου, για ταξίδια, dating κτλ…
- Ως ηλεκτρονικό κατάστημα.
Η μυστική συνταγή του Daily Frappe είναι η φήμη που έχει κερδίσει από την ελληνική διασπορά, και η μοναδική του φωνή. Έχει να ανταγωνιστεί εφημερίδες και περιοδικά, που όπως μας είπε από την εμπειρία του ο Σπύρος, είναι πάρα πολλά για Έλληνες που διαμένουν στο εξωτερικό. Μελλοντικά τους σχέδια είναι να δημιουργήσουν διάφορα widgets, και να «αγκαλιάσουν» τους Έλληνες bloggers και χρήστες του Facebook. Είναι μια αρκετά δύσκολη προσπάθεια όπως τόνισε, διότι έχουν στόχο να δημιουργήσουν μια νέα αγορά.
Την σκυτάλη πήρε ο Ανδρέας Κουρής, ιδρυτής του γνωστού μουσικού καναλιού MAD. Η ιδέα για την δημιουργία του καναλιού του ήρθε όταν ήταν γύρω στα 17, και ουσιαστικά επρόκειτο για μια ελληνική έκδοση του MTV. Λίγα χρόνια (Δεκ. ’95) αργότερα ξεκίνησε την προσπάθεια του, με πενιχρά μέσα και ένα κακό όνομα της οικογενείας του στα ΜΜΕ στην πλάτη. Αξιοσημείωτη είναι η προσπάθεια που μας περιέγραψε που χρειάστηκε να κάνει για να αποσπάσει την πρώτη χορηγία από την Heineken, που για να το πετύχει… πήγαινε για ένα εξάμηνο κάθε μέρα στα γραφεία τους!
Στην συνέχεια μας περιέγραψε πως είναι η τωρινή κατάσταση στο MAD: απασχολεί 140 ανθρώπους στην Ελλάδα και 25 στην Βουλγαρία, και σύντομα σκοπεύουν να μπουν στις αγορές της Αλβανίας, της Σερβίας και της Ρουμανίας. Επίσης, πέρα από τις δραστηριότητες που έχουν να κάνουν με τηλεόραση (πέρα από το MAD της Ελλάδας, το MAD World στην Αυστραλία, το Studio+ σε συνεργασία με την ΕΡΤ, και το Blue σε συνεργασία με τον ΑΝΤ1 στην Αμερική, το MAD ασχολείται με την διοργάνωση event, ως content services, βασιζόμενη στην τεράστια μουσική βάση δεδομένων που έχουν, με το Internet και με την καρτοκινητή Mo’Mad. Αυτή η επιτυχία να εξαπλωθούν και σε άλλους τομείς, έγινε διότι έχουν «χτίσει» ένα ισχυρό brand, οπότε το κοινό τους εμπιστεύεται και τους αναζητεί.
Από την εμπειρία του διδάχθηκε ότι για να πετύχει κάποιος, πρέπει να κάνει τα πάντα με συνέπεια, να βάζει ψηλά τον πήχη και κυρίως να βρίσκει έμπιστους ανθρώπους.
Τελευταίος ομιλητής του meeting, ήταν ο Θωμάς Μυλωνάς, ιδρυτής της DotKite, και ένας από τους κορυφαίους επιχειρηματίες για το 2007, σύμφωνα με το Business Week. Μας περιέγραψε τις επιχειρηματικές δραστηριότητες με τις οποίες ασχολείται: σχεδιασμός προϊόντων, strategic consultancy και εισαγωγή κρασιού από την Ιταλία και λαδιού από την Ελλάδα στην Ολλανδία;! Η ομιλία του ήταν χωρισμένη σε 3 τομείς:
- Επιχειρηματικότητα: τόνισε ότι τίποτα δεν είναι απίθανο, αρκεί να δουλέψει κανείς με πάθος. Επίσης, σχολίασε ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε το κατάλληλο mindset για networking (και είπε ότι πρέπει να δίνουμε τις business cards μας!)
- Εκπαίδευση: Μας είπε πως ο ίδιος δεν πήρε πτυχίο από την Ρώμη όπου σπούδαζε, θέλοντας να μας δείξει πως ένα «χαρτί» από κάποιο πανεπιστήμιο δεν είναι αρκετό. Αυτό που χρειάζεται για να πετύχει κάποιος είναι γνώσεις (όχι πτυχίο), και πάθος για δουλεία.
- Γυναίκες (!): Ότι και να επιχειρούμε πάντα να ακούμε τις γυναίκες, και να τις κάνουμε business partners. Διότι βλέπουν με διαφορετικό τρόπο τον κόσμο από τους άντρες, και είναι αυτές που ουσιαστικά… αποφασίζουν για τα ψώνια!
Τέλος, έκλεισε την ομιλία του, με κάτι που είχε πει ο Μικελάντζελο:
The greatest danger is not that our aim is too high and we miss it,
But that is too low and we reach it.
Μετά τις ομιλίες κληρώθηκαν και 5 βιβλία (Life’s a Pitch!), προσφορά του Στέφανου Καράγου.
