mBriyo, μία γέφυρα για ελληνικές start-up προς τη Νέα Υόρκη

 

Ακολουθεί μία μικρή συνέντευξη με τον Βασίλη Μπακόπουλο, συνιδρυτή της mBriyo, μίας συμβουλευτικής περί start-up εταιρειών με έδρα τη Νέα Υόρκη.

1) Τι εστί mBriyo (έμβρυο);

Είμαστε μία εταιρεία που φέρνει κάτι καινούργιο στο χώρο του consulting και της ανάπτυξης νέων εταιρειών (incubator for new technology start-ups). Ο στόχος μας είναι να βοηθήσουμε νέους επιχειρηματίες να καλύψουν γνωστικές περιοχές που δεν κατέχουν (πχ στρατηγικό marketing), να μπουν σε αγορές που δεν έχουν πρόσβαση (πχ μία ελληνική εταιρεία στην αμερικανική αγορά) και να βρουν πόρους (χρηματικούς και άλλους) που αλλιώς δεν θα μπορούσαν. Βάση μας αποτελεί η Νέα Υόρκη, μια αγορά που αναπτύσσεται ραγδαία στο χώρο της νέας τεχνολογίας και προσφέρει απίστευτη πρόσβαση σε χρηματικά κεφάλαια.

2) Σημειολογικά, τοποθετείτε εαυτόν πρωτύτερα και σε έυρος χρόνου έναντι μιας θερμοκοιτίδας, επίσης σε περιβάλλον περισσότερο συμβατό έναντι ενός εκκολαπτηρίου. Υπάρχει πράγματι τέτοια διαφοροποίηση στις προσφερόμενες υπηρεσίες σας; Ποιες είναι ακριβώς αυτές;

Τις περισσότερες φορές εργαζόμαστε με εταιρείες που βρίσκονται σε πολύ αρχικό στάδιο, συνήθως δεν έχουν σχηματοποιημένο προϊόν ή ομάδα και φυσικά έχουν ελάχιστους πόρους. Σε αυτό το στάδιο οι επιχειρηματίες αντιμετωπίζουν φοβερές δυσκολίες και μοιραία παραβλέπουν σημαντικά πράγματα, ή προσπαθούν να τα κάνουν όλα μόνοι τους. Σκεφτείτε πόσο παραγωγικός μπορεί να είναι ένας (λαμπρός κατά τα άλλα) προγραμματιστής όταν προσπαθεί να διαβάσει βιλία marketing ή να κάνει segmentation μιας αγοράς. Ακόμα και να τα καταφέρει, η χρήση του χρόνου δεν είναι παραγωγική και το opportunity cost δεν δικαιολογείται.

Η ομάδα μας καλύπτει ένα ευρύ γνωστικό φάσμα από marketing και νομικά θέματα, μέχρι χρηματοοικονομικά και δημόσιες σχέσεις. Αποφασίζουμε να συνεργαστούμε με κάποια εταιρεία μόνο όταν βλέπουμε ότι μπορούμε να προσέσουμε αξία. Σε αυτή τη διαδικασία θα βοηθήσουμε στη διαμόρφωση του concept και του business model, στη στελέχωση της ομάδας και στην αναζήτησ πόρων από την επενδυτική κοινότητα εδώ στην Αμερική, καθώς και στην επικοινωνιακή στρατηγική.

Σε αντάλλαγμα, συμφωνούμε με τους επιχειρηματίες σε ένα μικρό μετοχικό μερίδιο από την εταιρεία, αναγνωρίζοντας ότι σε αυτό το στάδιο οι επιχειρηματίες δεν έχουν ρευστότητα. Τι συνεπάγεται αυτό για εμάς και τις εταιρείες που συνεργαζόμαστε; Το πρώτο και βασικό είναι πως αναλαμβάνουμε το ίδιο ρίσκο με τον επιχειρηματία: αν η εταιρεία αποτύχει, δεν πληρωνόμαστε. Αυτό βεβαίως σημαίνει ότι έχουμε κάθε κίνητρο να βοηθήσουμε πραγματικά, στοχεύοντας στη δημιουργία εταιρειών που αλλάζουν τα δεδομένα της αγοράς. Από την άλλη, είμαστε υποχρεωμένοι να αναλαμβάνουμε μόνο εταιρείες και ομάδες που κρίνουμε ότι έχουν καλή πιθανότητα επιτυχίας, άρα κάνουμε πολύ καλή έρευνα αγοράς πριν συμφωνήσουμε με μία εταιρεία.

3) Στην ιστοσελίδα σας αναφέρετε πως το business plan δεν είναι αναγκαίο για να έρθει κανείς σε επαφή μαζί σας. Ποια είναι τα απαιτούμενα και τι μπορεί να αναμένει κανείς από μία τέτοαι επαφή; Σας ενδιαφέρει η ελληνική αγορά;

Η εμπειρία μας δείχνει ότι η ύπαρξη ενός business plan σε αυτό το στάδιο δεν είναι αναγκαία. Ο ρόλος μας είναι να κάνουμε αρκετή έρευνα αγοράς και ανταγωνισμού και μετά να δουλέψουμε με την ομάδα για να αναπτύξουμε το νέο προϊόν, εστιάζοντας σε εκείνα τα χαρακτηριστικά που α) μπορούν να ικανοποιήσουν μία αγορά που έχει σημαντικό μέγεθος, β) απαντάνε σε μία πραγματική ανάγκη, γ) φέρνουν κάτι καινούργιο στην αγορά / έχουν ένα σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Ενδιαφερόμαστε ιδιαίτερα για εταιρείες και επιχειρηματίες στην Ελλάδα. Παρατηρούμε μία απίστευτη σύγκλιση ιδεών στην αερικανική αγορά και αυτό είναι φυσιολογικό όταν όλοι δέχονται τα ίδια ερεθίσματα. Ψάχνουμε λοιπόν για νέες ιδέες και πιστεύουμε πάρα πολύ στο ελληνικό ταλέντο και δημιουργικότητα. Στόχος μας είναι να βοηθήσουμε ελληνικές προσπάθειες να κατακτήσουν διεθνείς αγορές.

4) Ανέφερε επιτυχημένα παραδείγματα επιχειρήσεων του χαρτοφυλακίου της mBriyo

Σε αυτή τη φάση δουλεύουμε με ένα μικρό αριθμό εταιρειών που βρίσκοντα σε φάση ανάπτυξης και άρα δεν μπορούμε να ανακοινώσουμε πολλά πράγματα. Οι πρώτες από αυτές τις εταιρείες θα δουν το φως της αγοράς μέχρι το καλοκαίρι του 2008.

Μπορείτε να υποβάλλετε κι εσείς τις δικές σας ερωτήσεις στα σχόλια, σε περίπτωση που αυτές συγκεντρωθούν αρκετές θα φροντίσουμε να ακούσουμε τις απαντήσεις του Βασίλη ζωντανά από τη Νέα Υόρκη μέσω του Open Coffee TV.

Continue Reading

Smoke-free cafe/bars/clubs anyone? Μία επιχειρηματική ιδέα

Ορμώμενος από την σχεδόν οργισμένη αντίδραση κάποιων φίλων που επέστρεψαν από την απέναντι όχθη του Ατλαντικού στα πάτρια εδάφη για τις γιορτές, κατά την επίσκεψη μας σε διάφορους χώρους ‘κοινωνικής εστίασης’ (cafe, bars, clubs κ.ά.) όπου παρατηρούνταν φαινόμενα χαμηλής ορατότητας λόγω υψηλής συγκέντρωσης σωματιδίων καπνού, και στα όρια θεματολογίας του παρόντος ιστοτόπου, ωστόσο δεδομένου πως ως περισσότερο συμβατή μονάδα αποτίμησης της επιχειρηματικής δραστηριότητας στη χώρα μας παραμένει το ισοδύναμο καρέκλας και τραπεζιού*, θα ήθελα να διατυπώσω την εξής απλοϊκή επιχειρηματική ιδέα:

Καθώς η ελληνική πολιτεία δεν έχει ‘προτρέξει’ στην ολική απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους**, οι όποιες διατάξεις ως τώρα δεν υλοποιούνται πουθενά και η εφαρμογή του πρωτοκόλλου του Κυότο και της αρχής ‘ο ρυπαίνων πληρώνει’ σε ατομικό επίπεδο είναι ακόμα στα πλαίσια της αρρωστημένης φαντασίας ενός μη καπνιστή, αναρωτιέμαι πόσο επιτυχής θα ήταν μία επιχειρηματική πρωτοβουλία που θα όριζε έναν χώρο αναψυχής ως απολύτως μη δεκτικό στον καπνό. Αν μη τι άλλο, το κάπνισμα έχει προ-πολλού πάψει να θεωρείται sexy σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο*** (εκτός αν σας σαγηνεύει ακόμα το πρότυπο απελευθέρωσης του αμερικανού γελαδάρη) και οι μη καπνιστές είμαστε -φαντάζομαι- περισσότεροι από τους χορτοφάγους στην Ελλάδα,  τότε, αν υπάρχουν επιτυχημένα εστιατόρια χορτοφαγίας, γιατί να μην υπάρχουν άκαπνα clubs; Τι θα λέγατε για εφαρμογή long-tail και word-of-mouth από όσους δεν επιθυμούν τη συνεύρεση με τον καπνό, την απώλεια αρκετών λεπτών ημιζωής για κάθε ώρα παρουσίας σε έναν τυπικό χώρο συνεστίασης λόγω παθητικού καπνίσματος, την προώθηση μιας πιο ΄πράσινης’ μόδας και κουλτούρας σε μικρο-κλίμακα;****

 

* Αλήθεια, πόσα εκατομμύρια από αυτά υπάρχουν ανά την επικράτεια; Θα έλεγα ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι κάποιοι πρέπει να τα γεμίζουν κιόλας, φανταστείτε τι αυτό επιφέρει σε απώλεια κόστους ευκαιρίας σε εθνική μακρο-κλίμακα…

** Φαίνεται πως οι γείτονες οι οποίοι κατά γενική μας πεποίθηση υστερούν μερικές δεκαετίες ως προς την πρόοδό τους ως κράτος, είναι περισσότερο αποφασιστικοί στο θέμα αυτό, ενώ όποια αναφορά σε δυτικο-ευρωπαϊκή χώρα είναι εξίσου μη κολακευτική.

*** Οι καπνοβιομηχανίες στρέφονται πλέον στην Ασία και την Αφρική για να επιβιώσουν, οι πωλήσεις στα ήδη αναπτυγμένα κράτη έχουν σταθερά πωτική πορεία, αλήθεια, εμείς που κατατάσσουμε εαυτούς;

**** Φαντάζομαι υπάρχουν ήδη τέτοιο χώροι, ωστόσο δεν έχουν υποπέσει στην αντίληψή μου. Θεωρώ πως θα είχε νόημα η καταγραφή τους.

Continue Reading

OpenCoffee Θεσσαλονίκη, 4η συνάντηση

Αν και λίγο καθυστερημένα λόγω γιορτών (Καλή χρονιά, Χρόνια Πολλά!) είμαστε σε θέση να ανακοινώσουμε την 4η συνάντηση του Open Coffee Θεσσαλονίκης!

Χρόνος >> Τρίτη 22 Ιανουαρίου, στις 18.10. [ICalendar]

Τόπος >> Θα ανακοινωθεί σύντομα, εδώ και στο Google Group. Βρισκόμαστε μεταξύ δύο τοποθεσιών οπότε θα καταλήξουμε σύντομα μέχρι να ανακοινωθούν και οι ομιλητές.

Ποιοί θα είναι εκεί >> Nerds και Marketers, Bloggers και Δημοσιογράφοι, Venture Capitalists και Developers, Νέοι Επιχειρηματίες και πεπειραμένοι PRs, Όλοι και Εσύ.

Παρουσιάσεις >> Για τις παρουσιάσεις θα διατεθούν ~10′ και μπορούν να κυμαίνονται από επιχειρηματικές εμπειρίες, τεχνική συμβουλή έως ανακοινώσεις νέων προσπαθειών. Εάν θέλετε να παρουσιάσετε στείλτε μια περίληψη στο opencoffee.gr(παπάκι)gmail.com για να σας βάλουμε στο πρόγραμμα.

Που πληρώνω >> Πουθενά. Η συμμετοχή είναι ελεύθερη και δωρεάν για όλους. Βοηθάει όμως αν αφήσετε ένα σχόλιο εδώ λέγοντάς μας ότι θα έρθετε, για να κανονίσουμε και πόσο χώρο θα χρειαστούμε.

Continue Reading

Open Coffee Athens Meeting VII, Open Thread

Μέχρι να εμφανιστούν τα πρακτικά και τα όποια videos από την χθεσινή -θεωρώ ενδιαφέρουσα και αρκετά επιτυχημένη- συνάντηση, μπορείτε να υποβάλλεται εδώ τα σχόλιά σας σχετικά με αυτή. Τι σας άρεσε, τι όχι, τι θέλετε να γίνει καλύτερο ή διαφορετικά, τι πιστεύετε πως χρειάζεται ακόμα, προτάσεις, ιδέες, διαπιστώσεις, γενικά, όλες οι απόψεις έχουν σίγουρα ενδιαφέρον και λαμβάνονται υπ’όψιν για οποιοδήποτε επόμενο βήμα. Και, κυρίως, η εποικοδομητική κριτική είναι κατά πολύ χρησιμότερη από οποιουδήποτε είδους ‘επιβράβευση’ ή ‘ευχαριστίες’.
Ξεκινώντας εγώ, να απολογηθώ προκαταβολικά για δύο ζητήματα που δεν εξελίχθηκαν όπως θα θέλαμε εχθές, αναφορικά με την ωριαία καθυστέρηση έναρξης των ομιλιών και την μη επιτυχημένη προβολή της εικόνας μέσω streaming, καταστάσεις που σίγουρα δεν συνδράμουν στην αξιοπιστία του όλου εγχειρήματος και οφείλουμε να μην επαναληφθούν στο μέλλον (αν ενδιαφέρεται κάποιος να αναλάβει τα περί κάλυψης με video/streaming ας στείλει ένα email). Ο λόγος τώρα σε σας.
Continue Reading

Περί ομιλητών και ανέφικτου, μία πρόκληση

To 1969 ένα πείραμα προκάλεσε αναταράξεις στην κοινή -ως τότε- λογική: Υπέδειξε πως όλοι -οπουδήποτε στον πλανήτη- απέχουμε μεταξύ μας περίπου 6 ‘επαφές‘ κατά το μέγιστο. Λίγες δεκαετίες αργότερα, στην εποχή των social networks, η έννοια του ΄μικρού κόσμου’ φαντάζει περισσότερο οικεία. Αν αναζητήσουμε τους φίλους των φίλων μας, για παράδειγμα στο facebook, θα βρεθούμε μάλλον αντιμέτωποι με αρκετές ευχάριστες εκπλήξεις. Εϊμαστε όλοι, τελικά, άμεσα συνδεδεμένοι.

Το ευτύχημα ωστόσο, η μαγεία αν θέλετε, της εποχής του διαδικτύου, καθιστά αυτή την πραγματικότητα ακόμα περισσότερο χειροπιαστή. Θα έλεγα πως, σήμερα, ο καθένας δεν απέχει πλέον από τον άλλο 6 επαφές το πολύ, αλλά απόσταση όση οι χαρακτήρες του email του. Και αυτό το ανεπανάληπτο προνόμιο χρήζει αξιοποίησης, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς πως ανατρέπει καθιερωμένες και ανασταλτικές πρωτοβουλιών πεποιθήσεις της μορφής ‘δεν μετράει το τι ξέρεις, αλλά ποιον ξέρεις’.

Με παρόμοιο σκεπτικό, ο Tim Ferriss, συγγραφέας του εξαιρετικά ανατρεπτικού The 4 hour workweek, αναθέτει την ακόλουθη πρόκληση στους φοιτητές του MBA του Πανεπιστημίου του Princeton, όπου και φιλοξενείται για μία διάλεξη: Όποιος κατορθώσει να έρθει σε επαφή (μέσω email) με την πλέον δυσπρόσιτη/αξιόλογη προσωπικότητα και να λάβει απάντηση στο πιο ενδιαφέρον ερώτημα, κερδίζει ένα ταξίδι σε προορισμό της επιλογής του.

Πέρα από το κερασάκι της αμοιβής και την έτσι κι αλλιώς επιτυχή έκβαση του πειράματος (ο Eric Schmidt, CEO της Google ήταν για παράδειγμα ένας από εκείνους που αποκρίθηκαν), ο στόχος του πειράματος δεν είναι παρά η αλλαγή νοοτροπίας: Από την παθητική αντίληψη ‘δεν ξέρω εκείνους που πρέπει, δεν έχω το κατάλληλο δίκτυο, άρα δεν μπορώ να κάνω τίποτα’ στην ενεργητική ‘μπορώ να έρθω σε επαφή με όποιον θες, δοκίμασε με, οι περιορισμοί βρίσκονται μονάχα στο μυαλό σου’.

 

Αναφερόμενοι στην αειφόρο δικτύωση και την καλλιέργεια της κουλτούρας του εφικτού, ο παραλληλισμός με το Open Coffee αναδύεται αυτόδηλα. Και, καθώς ο πύχης των ομιλητών ανεβαίνει από συνάντηση σε συνάντηση, ενώ ολόκληρη η προσπάθεια χαρακτηρίζεται πρωτίστως ως ανοικτή και συμμετοχική, επιχειρούμε μία αντίστοιχης υφής πρόκληση, η οποία έχει ως εξής:

Ποιους θα θέλατε να δείτε ως ομιλητές στις επόμενες συναντήσεις του Open Coffee; Ποιοι πιστεύετε πως μπορούν να μεταδώσουν πάθος και κίνητρο, να υποστηρίξουν ιδέες, εν τέλει να οφελήσουν τα μέγιστα το αναπτυσσόμενο οικοσύστημα της νεανικής επιχειρηματικότητας; Η’, τέλος, ποιους επιθυμείτε διακαώς να γνωρίσετε από κοντά, σε ένα ανεπίσημο περιβάλλον, και αναζητάτε απλά την κατάλληλη ευκαιρία; Αναλάβετε την πρωτοβουλία, ελάτε σε επαφή και προσκαλέστε τους, επιτύχετε την παρουσία τους και θα είμαστε όλοι κερδισμένοι. Ένα βιβλίο του Ferriss είναι ένα συμβολικό (προς το παρόν) βραβείο, ένα άλλο μπορεί να είναι η ευκαιρία να παρουσιάσετε εσείς το αξιόλογο πρόσωπο που θα προσελκύσετε στη συνάντηση.

Το παιχνίδι είναι ανοικτό, τα εργαλεία διαθέσιμα, στοχεύστε ψηλά, τα όποια ‘ανέφικτα’ θα πέσουν, εκπλήξτε εαυτόν και εμάς, τα οφέλη είναι μεγάλα για όλους.

 

Continue Reading